Plautus, Mercator, 3, Scaena III. Lysimachus Demipho
| 1 | LYS. Adducam ego illum iam ad te, si convenero. |
| 2 | DEM. Me dicit. LYS. Quid ais, Demipho? DEM. Est mulier domi? |
| 3 | LYS. Quid censes? DEM. Quid si visam? LYS. Quid properas? <mane.> |
| 4 | DEM. Quid faciam? LYS. Quod opust facto facito ut cogites. |
| 5 | DEM. Quid cogitem? equidem hercle opus hoc facto existimo, |
| 6 | ut illo intro eam. LYS. Itane vero, vervex? intro eas? |
| 7 | DEM. Quid aliud faciam? LYS. Prius hoc ausculta, atque ades: |
| 8 | prius etiamst, quod te facere ego aequom censeo. |
| 9 | nam nunc si illuc intro ieris, amplecti voles, |
| 10 | confabulari atque osculari. DEM. Tu quidem |
| 11 | meum animum gestas: scis quid acturus siem. |
| 12 | LYS. Pervorse facies. DEM. Quodne ames - LYS. Tanto minus. |
| 13 | ieiunitatis plenus, anima foetida, |
| 14 | senex hircosus tu osculere mulierem? |
| 15 | utine adveniens vomitum excutias mulieri? |
| 16 | scio pol te amare, quom istaec praemonstras mihi. |
| 17 | DEM. Quid si igitur unum faciam hoc? si censes, coquom |
| 18 | aliquem arripiamus, prandium qui percoquat |
| 19 | apud te hic usque ad vesperum. LYS. Em istuc censeo. |
| 20 | nunc tu sapienter loquere atque amatorie. |
| 21 | DEM. Quid stamus? quin ergo imus atque obsonium |
| 22 | curamus, pulchre ut simus? LYS. Equidem te sequor. |
| 23 | atque hercle invenies tu locum illi, si sapis: |
| 24 | nullum hercle praeter hunc diem illa apud med erit. |
| 25 | metuo ego uxorem, cras si rure redierit |
| 26 | ne illam hic offendat. DEM. Res parata est, sequere me. - |