Plautus, Mercator, 3, Scaena I. Lysimachus Pasicompsa
| 1 | LYS. Amice amico operam dedi: vicinus quod rogavit, |
| 2 | hoc emi mercimonium. mea es tu, sequere sane. |
| 3 | ne plora: nimis stulte facis, oculos corrumpis tales. |
| 4 | quin tibi quidem quod rideas magis est, quam ut lamentere. |
| 5 | PAS. Amabo ecastor, mi senex, eloquere - LYS. Exquire quidvis. |
| 6 | PAS. Cur emeris me. LYS. Tene ego? ut quod imperetur facias, |
| 7 | item quod tu mihi si imperes, ego faciam. PAS. Facere certumst |
| 8 | pro copia et sapientia quae te velle arbitrabor. |
| 9 | LYS. Laboriosi nil tibi quicquam operis imperabo. |
| 10 | PAS. Namque edepol equidem, mi senex, non didici baiolare |
| 11 | nec pecua ruri pascere nec pueros nutricare. |
| 12 | LYS. Bona si esse vis, bene erit tibi. PAS. Tum pol ego perii misera. |
| 13 | LYS. Qui? PAS. Quia illim unde huc advecta sum, malis bene esse solitumst. |
| 14 | LYS. Quasi dicas nullam mulierem bonam esse. PAS. Haud equidem dico, |
| 15 | nec mos meust ut praedicem quod ego omnis scire credam. |
| 16 | LYS. Oratio edepol pluris est huius quam quanti haec emptast. |
| 17 | rogare hoc unum te volo. PAS. Roganti respondebo. |
| 18 | LYS. Quid ais tu? quid nomen tibi dicam esse? PAS. Pasicompsae. |
| 19 | LYS. Ex forma nomen inditumst. sed quid ais, Pasicompsa? |
| 20 | possin tu, si usus venerit, subtemen tenue nere? |
| 21 | PAS. Possum. LYS. Si tenue scis, scio te uberius posse nere. |
| 22 | PAS. De lanificio neminem metuo, una aetate quae sit. |
| 23 | LYS. Bonam hercle te et frugi arbitror, matura iam inde aetate |
| 24 | quom scis facere officium tuom, mulier. PAS. Pol docta didici. |
| 25 | operam accusari non sinam meam. LYS. Em istaec hercle res est. |
| 26 | ovem tibi eccillam dabo, natam annos sexaginta, |
| 27 | peculiarem. PAS. Mi senex, tam vetulam? LYS. Generis graecist; |
| 28 | eam si curabis, perbonast, tondetur nimium scite. |
| 29 | PAS. Honoris causa quidquid est quod dabitur gratum habebo. |
| 30 | LYS. Nunc, mulier, ne tu frustra sis, mea non es, ne arbitrere. |
| 31 | PAS. Dic igitur quaeso, quoia sum? LYS. Tuo ero redempta es rursum; |
| 32 | ego te redemi, ille mecum oravit. PAS. Animus rediit, |
| 33 | si mecum servatur fides. LYS. Bono animo es, liberabit |
| 34 | ille te homo: ita edepol deperit, atque hodie primum vidit. |
| 35 | PAS. Ecastor iam bienniumst, quom mecum rem coepit. |
| 36 | nunc, quando amicum te scio esse illius, indicabo. |
| 37 | LYS. Quid ais tu? iam bienniumst, quom tecum rem habet? PAS. Certo; |
| 38 | et inter nos coniuravimus, ego cum illo et ille mecum: |
| 39 | ego cum viro et ille cum muliere, nisi cum illo aut ille mecum, |
| 40 | neuter stupri causa caput limaret. LYS. Di immortales, |
| 41 | etiam cum uxore non cubet? PAS. Amabo, an maritust? |
| 42 | neque est neque erit. LYS. Nolim quidem. homo hercle periuravit. |
| 43 | PAS. Nullum adulescentem plus amo. LYS. Puer est ille quidem, stulta. |
| 44 | nam illi quidem hau sane diust quom dentes exciderunt. |
| 45 | PAS. Quid, dentes? LYS. Nihil est. sequere sis. hunc me diem unum oravit |
| 46 | ut apud me praehiberem locum, ideo quia uxor rurist. - |