Plautus, Mercator, 0, III. ARGUMENTUM II
| 1 | Mercatum asotum filium extrudit pater. |
| 2 | is peregre missus redimit ancillam hospitis |
| 3 | amore captus, advehit. nave exilit, |
| 4 | pater advolat, vix visam ancillam deperit. |
| 5 | cuius sit percontatur; servos pedisequam |
| 6 | ab adulescente matri ait emptam ipsius. |
| 7 | senex, sibi prospiciens, ut amico suo |
| 8 | veniret natum orabat, natus ut suo: |
| 9 | hic filium subdiderat vicini, pater |
| 10 | vicinum; praemercatur ancillam senex. |
| 11 | eam domi deprehensam coniunx illius |
| 12 | vicini scortum insimulat, protelat virum. |
| 13 | mercator expes patria fugere destinat, |
| 14 | prohibetur a sodale, qui patrem illius |
| 15 | orat cum suo patre, nato ut cederet. |