Plautus, Menaechmi, 4, Scaena III. Erotium Menaechmus
| 1 | ER. Quis hic me quaerit? MEN. Sibi inimicus magis quam aetati tuae. |
| 2 | ER. Mi Menaechme, cur ante aedis astas? sequere intro. MEN. Mane. |
| 3 | scin quid est quod ego ad te venio? ER. Scio, ut tibi ex me sit voluptas. |
| 4 | MEN. Immo edepol pallam illam, amabo te, quam tibi dudum dedi, |
| 5 | mihi eam redde. uxor rescivit rem omnem, ut factum est, ordine. |
| 6 | ego tibi redimam bis tanto pluris pallam, quam voles. |
| 7 | ER. Tibi dedi equidem illam, ad phrygionem ut ferres, paulo prius, |
| 8 | et illud spinter, ut ad aurificem ferres, ut fieret novom. |
| 9 | MEN. Mihi tu ut dederis pallam et spinter? numquam factum reperies. |
| 10 | nam ego quidem postquam illam dudum tibi dedi atque abii ad forum, |
| 11 | nunc redeo, nunc te postillac video. ER. Video quam rem agis. |
| 12 | quia commisi, ut me defrudes, ad eam rem adfectas viam. |
| 13 | MEN. Neque edepol te defrudandi causa posco (quin tibi |
| 14 | dico uxorem rescivisse) - ER. Nec te ultro oravi ut dares: |
| 15 | tute ultro ad me detulisti, dedisti eam dono mihi; |
| 16 | eandem nunc reposcis: patiar. tibi habe, aufer, utere |
| 17 | vel tu vel tua uxor, vel etiam in loculos compingite. |
| 18 | tu huc post hunc diem pedem intro non feres, ne frustra sis; |
| 19 | quando tu me bene merentem tibi habes despicatui, |
| 20 | nisi feres argentum, frustra me ductare non potes. |
| 21 | aliam posthac invenito quam habeas frustratui. |
| 22 | MEN. Nimis iracunde hercle tandem. heus tu, tibi dico, mane, |
| 23 | redi. etiamne astas? etiam audes mea revorti gratia? |
| 24 | abiit intro, occlusit aedis. nunc ego sum exclusissimus: |
| 25 | neque domi neque apud amicam mihi iam quicquam creditur. |
| 26 | ibo et consulam hanc rem amicos, quid faciendum censeant. |