Plautus, Epidicus, 4, Scaena I. Philippa Periphanes
| 1 | PHIL. Si quid est homini miseriarum quod miserescat, miser ex animost. |
| 2 | id ego experior, cui multa in unum locum |
| 3 | confluont, quae meum pectus pulsant simul: |
| 4 | multiplex aerumna me exercitam habet, |
| 5 | paupertas, pavor territat mentem animi, |
| 6 | neque ubi meas spes collocem habeo usquam munitum locum. |
| 7 | ita gnata mea hostiumst potita, neque ea nunc ubi sit scio. |
| 8 | PER. Quis illaec est mulier, timido pectore peregre adveniens |
| 9 | quae ipsa se miseratur? PHIL. In his dictust locis habitare mihi |
| 10 | Periphanes. PER. Me nominat haec; credo ego illi hospitio usus venit. |
| 11 | PHIL. Pervelim mercedem dare, qui monstret eum mihi hominem aut ubi habitet. |
| 12 | PER. Noscito ego hanc, nam videor nescio ubi mi vidisse prius. |
| 13 | estne ea an non east quam animus retur meus? |
| 14 | PHIL. Di boni, visitavi * * * antidhac? |
| 15 | PER. Certo east * * * quam in Epidauro pauperculam memini comprimere. |
| 16 | PHIL. Plane hicine est, qui mihi in Epidauro primus pudicitiam pepulit. |
| 17 | PER. Quae meo compressu peperit filiam quam domi nunc habeo. |
| 18 | quid si adeam - PHIL. Hau scio an congrediar - PER. Si haec east. PHIL. |
| 19 | Si is est homo, sicut anni multi dubia dant. |
| 20 | PER. Longa dies meum incertat animum. sin east quam incerte autumo, |
| 21 | hanc congrediar astu. |
| 22 | PHIL. Muliebris adhibenda mihi malitia nunc est. |
| 23 | PER. Compellabo. PHIL. Orationis aciem contra conferam. |
| 24 | PER. Salva sis. PHIL. Salutem accipio mi et meis. PER. Quid ceterum? |
| 25 | PHIL. Salvos sis: quod credidisti reddo. PER. Haud accuso fidem. |
| 26 | novin ego te? PHIL. Si ego te novi, animum inducam, ut tu noveris. |
| 27 | PER. Ubi te visitavi? PHIL. Inique iniurius. PER. Quid iam? PHIL. Quia |
| 28 | tuae memoriae interpretari me aequom censes. PER. Commode |
| 29 | fabulata es. PHIL. Mira memoras. <PER. Te memini > - PHIL. Em istuc rectius. |
| 30 | PER. Meministin - PHIL. Memini id quod memini. PER. At in Epidauro - PHIL. Ah, guttula |
| 31 | pectus ardens mi aspersisti. PER. Virgini pauperculae, |
| 32 | tuaeque matri me levare paupertatem? PHIL. Tun is es, |
| 33 | qui per voluptatem tuam in me aerumnam obsevisti gravem? |
| 34 | PER. Ego sum. salve. PHIL. Salva sum, quia te esse salvom sentio. |
| 35 | PER. Cedo manum. PHIL. Accipe. aerumnosam et miseriarum compotem |
| 36 | mulierem retines. PER. Quid est quod voltus turbatust tuos? |
| 37 | PHIL. Filiam quam ex te suscepi - PER. Quid eam? PHIL. Eductam perdidi. |
| 38 | hostium est potita. PER. Habe animum lenem et tranquillum. tace. |
| 39 | domi meae eccam salvam et sanam. nam postquam audivi ilico |
| 40 | ex meo servo, illam esse captam, continuo argentum dedi, |
| 41 | ut emeretur. ille eam rem adeo sobrie et frugaliter |
| 42 | accuravit, utut ad alias res est impense inprobus. |
| 43 | PHIL. Fac videam, si mea, si salva <mihi sit>. PER. Eho, istinc, Canthara, |
| 44 | iube Telestidem huc prodire filiam ante aedis meam, |
| 45 | ut suam videat matrem. PHIL. Remigrat animus nunc demum mihi. |