Plautus, Epidicus, 2, Scaena III. Epidicus
| 1 | EP. Nullum esse opinor ego agrum in agro Attico |
| 2 | aeque feracem quam hic est noster Periphanes: |
| 3 | quin ex occluso atque obsignato armario |
| 4 | decutio argenti tantum quantum mihi lubet. |
| 5 | quod pol ego metuo si senex resciverit, |
| 6 | ne ulmos parasitos faciat, quae usque attondeant. |
| 7 | sed me una turbat res ratioque, Apoecidi |
| 8 | quam ostendam fidicinam aliquam conducticiam. |
| 9 | atque id quoque habeo: mane me iussit senex |
| 10 | conducere aliquam fidicinam sibi huc domum, |
| 11 | <quae>, dum rem dinam faceret, cantaret sibi; |
| 12 | ea conducetur atque ei praemonstrabitur |
| 13 | quo pacto fiat subdola adversus senem. |
| 14 | ibo intro, argentum accipiam ab damnoso sene. |