Plautus, Curculio, 2, Scaena I. Cappadox Palinurus
| 1 | CAPP. Migrare certumst iam nunc e fano foras, |
| 2 | quando Aesculapi ita sentio sententiam, |
| 3 | ut qui me nihili faciat nec salvom velit. |
| 4 | valetudo decrescit, adcrescit labor; |
| 5 | nam iam quasi zona liene cinctus ambulo, |
| 6 | geminos in ventre habere videor filios. |
| 7 | nil metuo nisi ne medius disrumpar miser. |
| 8 | PAL. Si recte facias, Phaedrome, auscultes mihi |
| 9 | atque istam exturbes ex animo aegritudinem. |
| 10 | paves, parasitus quia non rediit Caria: |
| 11 | adferre argentum credo; nam si non ferat, |
| 12 | tormento non retineri potuit ferreo, |
| 13 | quin reciperet se huc esum ad praesepem suam. |
| 14 | CAPP. Quis hic est qui loquitur? Pa. Quoiam vocem ego audio? |
| 15 | CAPP. Estne hic Palinurus Phaedromi? PAL. Quis hic est homo |
| 16 | cum collativo ventre atque oculis herbeis? |
| 17 | de forma novi, de colore non queo |
| 18 | novisse. iam iam novi: leno est Cappadox. |
| 19 | congrediar. CAPP. Salve, Palinure. PAL. O scelerum caput, |
| 20 | salveto. quid agis? CAPP. Vivo. PAL. Nempe ut dignus es. |
| 21 | sed quid tibi est? CAPP. Lien enecat, renes dolent, |
| 22 | pulmones distrahuntur, cruciatur iecur, |
| 23 | radices cordis pereunt, hirae omnes dolent. |
| 24 | PAL. Tum te igitur morbus agitat hepatiarius. |
| 25 | CAPP. Facile est miserum inridere. PAL. Quin tu aliquot dies |
| 26 | perdura, dum intestina exputescunt tibi, |
| 27 | nunc dum salsura sat bonast: si id feceris, |
| 28 | venire poteris intestinis vilius. |
| 29 | CAPP. Lien dierectust. PAL. Ambula, id lieni optumumst. |
| 30 | CAPP. Aufer istaec, quaeso, atque hoc responde quod rogo. |
| 31 | potin coniecturam facere, si narrem tibi |
| 32 | hac nocte quod ego somniavi dormiens? |
| 33 | PAL. Vah, solus hic homost qui sciat divinitus. |
| 34 | quin coniectores a me consilium petunt: |
| 35 | quod eis respondi, ea omnes stant sententia. |