| 1 | Lampadio: Nullam ego me vidisse credo magis anum excruciabilem quam illaec est, quae dudum fassa est mihi quaene infitias eat. |
| 2 | sed eccam eram video. |
| 3 | sed quid hoc est, haec quod cistella hic iacet cum crepundiis? nec quemquam conspicor alium in via. |
| 4 | faciundum est puerile officium: conquiniscam ad cistulam. |
| 5 | Phanostrata: Quid agis, Lampadio? Lamp: Haec cistella numnam hinc ab nobis domo est? nam hinc ab ostio iacentem sustuli. |
| 6 | Phan: Quid nuntias super anu? Lamp: Scelestiorem in terra nullam esse alteram. |
| 7 | omnia infitiatur ea quae dudum confessa est mihi. |
| 8 | nam hercle ego quam illam anum inridere me ut sinam, satiust mihi quovis exitio interire. |
| 9 | Phan: Di, obsecro vostram fidem. |
| 10 | La: Quid deos obsecras? Ph: Servate nos. |
| 11 | La: Quid est? Ph: Crepundia haec sunt, quibuscum tu extulisti nostram filiolam ad necem. |
| 12 | L: Sanane es? P: Haec sunt profecto. |
| 13 | L: Pergin? P: Haec sunt. |
| 14 | L: Si mihi alia mulier istoc pacto dicat, dicam esse ebriam. |
| 15 | Phan: Non ecastor falsa memoro. |
| 16 | Lamp: Nam, obsecro, unde haec gentium? aut quis deus obiecit hanc ante ostium nostrum, quasi dedita opera, in tempore ipso? Phan: Spes mihi sancta subveni. |