Plautus, Captivi, 5, Scaena III. Philocrates Stalagmus Hegio
| 1 | PHIL. Hegio, assum. si quid me vis, impera. HEG. Hic gnatum meum |
| 2 | tuo patri ait se vendidisse sex minis in Alide. |
| 3 | PHIL. Quam diu id factum est? STAL. Hic annus incipit vicensimus. |
| 4 | PHIL. Falsa memorat. STAL. Aut ego aut tu. nam tibi quadrimulum |
| 5 | tuos pater peculiarem parvolo puero dedit. |
| 6 | PHIL. Quid erat ei nomen? si vera dicis, memoradum mihi. |
| 7 | STAL. Paegnium vocitatust, post vos indidistis Tyndaro. |
| 8 | PHIL. Cur ego te non novi? STAL. Quia mos est oblivisci hominibus |
| 9 | neque novisse cuius nihili sit faciunda gratia. |
| 10 | PHIL. Dic mihi, isne istic fuit, quem vendidisti meo patri, |
| 11 | qui mihi peculiaris datus est? STAL. Huius filius. |
| 12 | HEG. Vivitne is homo? STAL. Argentum accepi, nil curavi ceterum. |
| 13 | HEG. Quid tu ais? PHIL. Quin istic ipsust Tyndarus tuos filius, |
| 14 | ut quidem hic argumenta loquitur. nam is mecum a puero puer |
| 15 | bene pudiceque educatust usque ad adulescentiam. |
| 16 | HEG. Et miser sum et fortunatus, si <vos> vera dicitis; |
| 17 | eo miser sum quia male illi feci, si gnatust meus. |
| 18 | eheu, quom ego plus minusve feci quam <me> aequom fuit. |
| 19 | quod male feci crucior; modo si infectum fieri possiet. |
| 20 | sed eccum incedit huc ornatus haud ex suis virtutibus. |