Plautus, Bacchides, 3, Scaena II. Mnesilochus
| 1 | MNES. Multimodis meditatus egomet mecum sum, et ita esse arbitror: |
| 2 | homini amico, qui est amicus ita uti nomen possidet, |
| 3 | nisi deos ei nil praestare; id opera expertus sum esse ita. |
| 4 | nam ut in Ephesum hinc abii - hoc factumst ferme abhinc biennium - |
| 5 | ex Epheso huc ad Pistoclerum meum sodalem litteras |
| 6 | misi, amicam ut mi inveniret Bacchidem. illum intellego |
| 7 | invenisse, ut servos meus mi nuntiavit Chrysalus. |
| 8 | condigne is quam techinam de auro advorsum meum fecit patrem, |
| 9 | ut mi amanti copia esset. [sed eccum video incedere.] |
| 10 | nam pol quidem meo animo ingrato homine nihil inpensiust; |
| 11 | malefactorem amitti satius quam relinqui beneficum; |
| 12 | nimio inpendiosum praestat te quam ingratum dicier: |
| 13 | illum laudabunt boni, hunc etiam ipsi culpabunt mali. |
| 14 | qua me causa magis cum cura esse aecum, obvigilatost opus. |
| 15 | nunc, Mnesiloche, specimen specitur, nunc certamen cernitur, |
| 16 | sisne necne ut esse oportet, malus, bonus quoivis modi, |
| 17 | iustus iniustus, malignus largus, comis incommodus. |
| 18 | cave sis te superare servom siris faciundo bene. |
| 19 | utut eris, moneo, haud celabis. sed eccos video incedere |
| 20 | patrem sodalis et magistrum. hinc auscultabo quam rem agant. |