Plautus, Aulularia, 2, Scaena VIII. Euclio Congrio
| 1 | EUCL. Volui animum tandem confirmare hodie meum, |
| 2 | ut bene me haberem filiai nuptiis. |
| 3 | venio ad macellum, rogito pisces: indicant |
| 4 | caros; agninam caram, caram bubulam, |
| 5 | vitulinam, cetum, porcinam: cara omnia. |
| 6 | atque eo fuerunt cariora, aes non erat. |
| 7 | abeo iratus illinc, quoniam nihil est qui emam. |
| 8 | ita illis impuris omnibus adii manum. |
| 9 | deinde egomet mecum cogitare intervias |
| 10 | occepi: festo die si quid prodegeris, |
| 11 | profesto egere liceat, nisi peperceris. |
| 12 | postquam hanc rationem ventri cordique edidi, |
| 13 | accessit animus ad meam sententiam, |
| 14 | quam minimo sumptu filiam ut nuptum darem. |
| 15 | nunc tusculum emi hoc et coronas floreas: |
| 16 | haec imponentur in foco nostro Lari, |
| 17 | ut fortunatas faciat gnatae nuptias. |
| 18 | sed quid ego apertas aedis nostras conspicor? |
| 19 | et strepitust intus. numnam ego compilor miser? |
| 20 | CONG. Aulam maiorem, si pote, ex vicinia |
| 21 | pete: haec est parva, capere non quit. EUCL. Ei mihi, |
| 22 | perii hercle. aurum rapitur, aula quaeritur. |
| 23 | [nimirum occidor, nisi ego intro huc propere propero currere.] |
| 24 | Apollo, quaeso, subveni mi atque adiuva, |
| 25 | confige sagittis fures thensaurarios, |
| 26 | <si> cui in re tali iam subvenisti antidhac. |
| 27 | sed cesso prius quam prorsus perii currere? |