Plautus, Aulularia, 2, Scaena III. Euclio Staphila
| 1 | EUCL. Ubi tu es, quae deblateravisti iam vicinis omnibus, |
| 2 | meae me filiae daturum dotem? heus, Staphyla, te voco. |
| 3 | ecquid audis? vascula intus pure propera atque elue: |
| 4 | filiam despondi ego: hodie huic nuptum Megadoro dabo. |
| 5 | STAPH. Di bene vortant. verum ecastor non potest, subitum est nimis. |
| 6 | EUCL. Tace atque abi. curata fac sint cum a foro redeam domum; |
| 7 | atque aedis occlude; iam ego hic adero. STAPH. Quid ego nunc agam? |
| 8 | nunc nobis prope adest exitium, mi atque erili filiae, |
| 9 | nunc probrum atque partitudo prope adest ut fiat palam; |
| 10 | quod celatum atque occultatum est usque adhuc, nunc non potest. |
| 11 | ibo intro, ut erus quae imperavit facta, cum veniat, sient. |
| 12 | nam ecastor malum maerore metuo ne mixtum bibam. - |
| 13 | Scaena quarta. Pythodicus-Anthrax-Congrio |
| 14 | PYTH. Postquam obsonavit erus et conduxit coquos |
| 15 | tibicinasque hasce apud forum, edixit mihi |
| 16 | ut dispertirem obsonium hic bifariam. |
| 17 | ANTHR. Me quidem hercle, dicam <tibi> palam, non divides; |
| 18 | si quo tu totum me ire vis, operam dabo. |
| 19 | CONG. Bellum et pudicum vero prostibulum popli. |
| 20 | post si quis vellet, te haud non velles dividi. |
| 21 | PYTH. Atque ego istuc, Anthrax, alio vorsum dixeram, |
| 22 | non istuc quo tu insimulas. sed erus nuptias |
| 23 | meus hodie faciet. ANTHR. Cuius ducit filiam? |
| 24 | PYTH. Vicini huius Euclionis <senis> e proximo. |
| 25 | ei adeo obsoni hinc iussit dimidium dari, |
| 26 | cocum alterum itidemque alteram tibicinam. |
| 27 | ANTHR. Nempe huc dimidium dicis, dimidium domum? |
| 28 | PYTH. Nempe sicut dicis. ANTHR. Quid? hic non poterat de suo |
| 29 | senex obsonari filiai nuptiis? |
| 30 | PYTH. Vah. ANTHR. Quid negotist? PYTH. Quid negoti sit rogas? |
| 31 | pumex non aeque est aridus atque hic est senex. |
| 32 | ANTHR. Ain tandem? PYTH. Ita esse ut dixi. tute existuma: |
| 33 | * * * suam rem periisse seque eradicarier. |
| 34 | quin divom atque hominum clamat continuo fidem, |
| 35 | de suo tigillo fumus si qua exit foras. |
| 36 | quin cum it dormitum, follem obstringit ob gulam. |
| 37 | ANTHR. Cur? PYTH. Ne quid animae forte amittat dormiens. |
| 38 | ANTHR. Etiamne obturat inferiorem gutturem, |
| 39 | ne quid animai forte amittat dormiens? |
| 40 | PYTH. Haec mihi te ut tibi med aequom est, credo, credere. |
| 41 | ANTHR. Immo equidem credo. PYTH. At scin etiam quo modo? |
| 42 | aquam hercle plorat, cum lavat, profundere. |
| 43 | ANTHR. Censen talentum magnum exorari pote |
| 44 | ab istoc sene ut det, qui fiamus liberi? |
| 45 | PYTH. Famem hercle utendam si roges, numquam dabit. |
| 46 | quin ipsi pridem tonsor unguis dempserat: |
| 47 | collegit, omnia abstulit praesegmina. |
| 48 | ANTHR. Edepol mortalem parce parcum praedicas. |
| 49 | PYTH. Censen vero esse parcum et misere vivere? |
| 50 | pulmentum pridem ei eripuit milvos: |
| 51 | homo ad praetorem plorabundus devenit; |
| 52 | infit ibi postulare plorans, eiulans, |
| 53 | ut sibi liceret milvom vadarier. |
| 54 | sescenta sunt quae memorem, si sit otium. |
| 55 | sed uter vestrorum est celerior? memora mihi. |
| 56 | ANTHR. Ego, et multo melior. PYTH. Cocum ego, non furem rogo. |
| 57 | ANTHR. Cocum ergo dico. PYTH. Quid tu ais? CONG. Sic sum ut vides. |
| 58 | ANTHR. Cocus ille nundinalest, in nonum diem |
| 59 | solet ire coctum. CONG. Tun, trium litterarum homo, |
| 60 | me vituperas? fur. ANTHR. Etiam fur, trifurcifer. |