Plautus, Asinaria, 3, Scaena II. Libanus Leonida
| 1 | LIB. Perfidiae laudes gratiasque habemus merito magnas, |
| 2 | quom nostris sycophantiis, dolis astutiisque, |
| 3 | [scapularum confidentia, virtute ulmorum freti] |
| 4 | qui advorsum stimulos, lamminas, crucesque compedesque, |
| 5 | nervos, catenas, carceres, |
| 6 | numellas, pedicas, boias |
| 7 | indoctoresque acerrumos gnarosque nostri tergi, |
| 8 | [qui saepe ante in nostras scapulas cicatrices indiderunt] |
| 9 | eae nunc legiones, copiae exercitusque eorum |
| 10 | vi pugnando periuriis nostris fugae potiti. |
| 11 | id virtute huius collegae meaque comitate |
| 12 | factumst. qui me vir fortior ad sufferundas plagas? |
| 13 | LEON. Edepol virtutes qui tuas non possis conlaudare |
| 14 | sic ut ego possim, quae domi duellique male fecisti. |
| 15 | ne illa edepol pro merito tuo memorari multa possunt: |
| 16 | ubi fidentem fraudaveris, ubi ero infidelis fueris, |
| 17 | ubi verbis conceptis sciens libenter periuraris, |
| 18 | ubi parietes perfoderis, in furto ubi sis prehensus, |
| 19 | ubi saepe causam dixeris pendens adversus octo |
| 20 | artutos, audacis viros, valentis virgatores. |
| 21 | LIB. Fateor profecto ut praedicas, Leonida, esse vera; |
| 22 | verum edepol ne etiam tua quoque malefacta iterari multa |
| 23 | et vero possunt: ubi sciens fideli infidus fueris, |
| 24 | ubi prensus in furto sies manifesto et verberatus, |
| 25 | [ubi periuraris, ubi sacro manus sis admolitus,] |
| 26 | ubi eris damno, molestiae et dedecori saepe fueris, |
| 27 | ubi creditum quod sit tibi datum esse pernegaris, |
| 28 | [ubi amicae quam amico tuo fueris magis fidelis,] |
| 29 | ubi saepe ad languorem tua duritia dederis octo |
| 30 | validos lictores, ulmeis adfectos lentis virgis. |
| 31 | num male relata est gratia, ut collegam collaudavi? |
| 32 | LEON. Ut meque teque maxime atque ingenio nostro decuit. |
| 33 | LIB. Iam omitte ista atque hoc quod rogo responde. LEON. Rogita quod vis. |
| 34 | LIB. Argenti vinginti minas habesne? LEON. Hariolare. |
| 35 | edepol senem Demaenetum lepidum fuisse nobis: |
| 36 | ut adsimulabat Sauream med esse quam facete! |
| 37 | nimis aegre risum contini, ubi hospitem inclamavit, |
| 38 | quod se absente mihi fidem habere noluisset. |
| 39 | ut memoriter me Sauream vocabat atriensem! |
| 40 | LIB. Mane dum. LEON. Quid est? LIB. Philaenium estne haec quae intus exit |
| 41 | atque Argyrippus una? LEON. Opprime os, is est. subauscultemus. |
| 42 | LIB. Lacrumantem lacinia tenet lacrumans. quidnam esse dicam? |
| 43 | taciti auscultemus. LEON. Attatae, modo hercle in mentem venit, |
| 44 | nimis vellem habere perticam. LIB. Quoi rei? LEON. Qui verberarem |
| 45 | asinos, si forte occeperint clamare hinc ex crumina. |