Plautus, Asinaria, 2, Scaena II. Leonida Libanus
| 1 | LEON. Ubi ego nunc Libanum requiram aut familiarem filium, |
| 2 | ut ego illos lubentiores faciam quam Lubentiast? |
| 3 | maximam praedam et triumphum eis adfero adventu meo. |
| 4 | quando mecum pariter potant, pariter scortari solent, |
| 5 | hanc quidem, quam nactus, praedam pariter cum illis partiam. |
| 6 | LIB. Illic homo aedis compilavit, more si fecit suo. |
| 7 | vae illi, qui tam indiligenter observavit ianuam. |
| 8 | LEON. Aetatem velim servire, Libanum ut conveniam modo. |
| 9 | LIB. Mea quidem hercle opera liber numquam fies ocius. |
| 10 | LEON. Etiam de tergo ducentas plagas praegnatis dabo. |
| 11 | LIB. Largitur peculium, omnem in tergo thensaurum gerit. |
| 12 | LEON. Nam si huic sese occasioni tempus supterduxerit, |
| 13 | numquam edepol quadrigis albis indipiscet postea; |
| 14 | erum in obsidione linquet, inimicum animos auxerit. |
| 15 | sed si mecum occasionem opprimere hanc, quae obvenit, studet, |
| 16 | maximas opimitates, gaudio exfertissimas |
| 17 | suis eris ille una mecum pariet, gnatoque et patri, |
| 18 | adeo ut aetatem ambo ambobus nobis sint obnoxii, |
| 19 | nostro devincti beneficio. LIB. Vinctos nescio quos ait; |
| 20 | non placet: metuo, in commune ne quam fraudem frausus sit. |
| 21 | LEON. Perii ego oppido, nisi Libanum invenio iam, ubiubi est gentium. |
| 22 | LIB. Illic homo socium ad malam rem quaerit quem adiungat sibi. |
| 23 | non placet: pro monstro extemplo est, quando qui sudat tremit. |
| 24 | LEON. Sed quid ego hic properans concesso pedibus, lingua largior? |
| 25 | quin ego hanc iubeo tacere, quae loquens lacerat diem? |
| 26 | LIB. Edepol hominem infelicem, qui patronam comprimat. |
| 27 | nam si quid sceleste fecit, lingua pro illo perierat. |
| 28 | LEON. Adproperabo, ne post tempus praedae praesidium parem. |
| 29 | LIB. Quae illaec praeda est? ibo advorsum atque electabo, quidquid est. |
| 30 | iubeo te salvere voce summa, quo ad vires valent. |
| 31 | LEON. Gymnasium flagri, salveto. LIB. Quid agis, custos carceris? |
| 32 | LEON. O catenarum colone. LIB. O virgarum lascivia. |
| 33 | LEON. Quot pondo ted esse censes nudum? LIB. Non edepol scio. |
| 34 | LEON. Scibam ego te nescire, at pol ego, qui ted expendi, scio: |
| 35 | nudus vinctus centum pondo es, quando pendes per pedes. |
| 36 | LIB. Quo argumento istuc? LEON. Ego dicam, quo argumento et quo modo. |
| 37 | ad pedes quando adligatumst aequom centumpondium, |
| 38 | ubi manus manicae complexae sunt atque adductae ad trabem, |
| 39 | nec dependes nec propendes - quin malus nequamque sis. |
| 40 | LIB. Vae tibi. LEON. Hoc testamento Servitus legat tibi. |
| 41 | LIB. Verbivelitationem fieri compendi volo. |
| 42 | Quid istud est negoti? LEON. Certum est credere. LIB. Audacter licet. |
| 43 | LEON. Sis amanti subvenire familiari filio, |
| 44 | tantum adest boni improviso, verum commixtum malo: |
| 45 | omnes de nobis carnificum concelebrabuntur dies. |
| 46 | Libane, nunc audacia usust nobis inventa et dolis. |
| 47 | tantum facinus modo inveni ego, ut nos dicamur duo |
| 48 | omnium dignissumi esse, quo cruciatus confluant. |
| 49 | LIB. Ergo mirabar quod dudum scapulae gestibant mihi, |
| 50 | hariolari quae occeperunt, sibi esse in mundo malum. |
| 51 | quidquid est, eloquere. LEON. Magna est praeda cum magno malo. |
| 52 | LIB. Si quidem omnes coniurati cruciamenta conferant, |
| 53 | habeo opinor familiare tergum, ne quaeram foris. |
| 54 | LEON. Si istam firmitudinem animi optines, salvi sumus. |
| 55 | LIB. Quin si tergo res solvenda est, rapere cupio publicum: |
| 56 | pernegabo atque obdurabo, periurabo denique. |
| 57 | LEON. Em ista virtus est, quando usust qui malum fert fortiter; |
| 58 | fortiter malum qui patitur, idem post potitur bonum. |
| 59 | LIB. Quin rem actutum edisseris? cupio malum nanciscier. |
| 60 | LEON. Placide ergo unum quidquid rogita, ut adquiescam. non vides |
| 61 | me ex cursura anhelitum etiam ducere? LIB. Age, age, mansero |
| 62 | tuo arbitratu, vel adeo usque dum peris. LEON. Ubinam est erus? |
| 63 | LIB. Maior apud forumst, minor hic est intus. LEON. Iam satis est mihi. |
| 64 | LIB. Tum igitur tu dives es factus? LEON. Mitte ridicularia. |
| 65 | LIB. Mitto. *** istuc quod adfers aures exspectant meae. |
| 66 | LEON. Animum adverte, ut aeque mecum haec scias. LIB. Taceo. LEON. Beas. |
| 67 | meministin asinos Arcadicos mercatori Pellaeo |
| 68 | nostrum vendere atriensem? |
| 69 | LIB. Memini. quid tum postea? |
| 70 | LEON. Em ergo is argentum huc remisit, quod daretur Saureae |
| 71 | pro asinis. adulescens venit modo, qui id argentum attulit. |
| 72 | LIB. Ubi is homost? LEON. Iam devorandum censes, si conspexeris? |
| 73 | LIB. Ita enim vero. sed tamen, tu nempe eos asinos praedicas |
| 74 | vetulos, claudos, quibus subtritae ad femina iam erant ungulae? |
| 75 | LEON. Ipsos, qui tibi subvectabant rure huc virgas ulmeas. |
| 76 | LIB. Teneo, atque idem te hinc vexerunt vinctum rus. LEON. Memor es probe. |
| 77 | verum in tonstrina ut sedebam, me infit percontarier, |
| 78 | ecquem filium Stratonis noverim Demaenetum. |
| 79 | dico me novisse extemplo et me eius servom praedico |
| 80 | esse, et aedis demonstravi nostras. LIB. Quid tum postea? |
| 81 | LEON. Ait se ob asinos ferre argentum atriensi Saureae, |
| 82 | viginti minas, sed eum sese non nosse hominem qui siet, |
| 83 | ipsum vero se novisse callide Demaenetum. |
| 84 | quoniam ille elocutus haec sic - LIB. Quid tum? LEON. Ausculta ergo, scies. |
| 85 | extemplo facio facetum me atque magnificum virum, |
| 86 | dico med esse atriensem. sic hoc respondit mihi: |
| 87 | 'ego pol Sauream non novi neque qua facie sit scio. |
| 88 | te non aequomst suscensere. si erum vis Demaenetum, |
| 89 | quem ego novi, adduce: argentum non morabor quin feras.' |
| 90 | ego me dixi erum adducturum et me domi praesto fore; |
| 91 | ille in balineas iturust, inde huc veniet postea. |
| 92 | quid nunc consili captandum censes? dic. LIB. Em istuc ago, |
| 93 | quo modo argento intervortam et adventorem et Sauream. |
| 94 | iam hoc opus est exasceatum; nam si ille argentum prius |
| 95 | hospes huc affert, continuo nos ambo exclusi sumus. |
| 96 | nam me hodie senex seduxit solum sorsum ab aedibus, |
| 97 | mihi tibique interminatust nos futuros ulmeos, |
| 98 | ni hodie Argyrippo essent viginti argenti minae; |
| 99 | iussit vel nos atriensem vel nos uxorem suam |
| 100 | defraudare, dixit sese operam promiscam dare. |
| 101 | nunc tu abi ad forum ad erum et narra haec ut nos acturi sumus: |
| 102 | te ex Leonida futurum esse atriensem Sauream, |
| 103 | dum argentum afferat mercator pro asinis. LEON. Faciam ut iubes. |
| 104 | LIB. Ego illum interea hic oblectabo, prius si forte advenerit. |
| 105 | LEON. Quid ais? LIB. Quid vis? LEON. Pugno malam si tibi percussero, |
| 106 | mox cum Sauream imitabor, caveto ne suscenseas. |
| 107 | LIB. Hercle vero tu cavebis ne me attingas, si sapis, |
| 108 | ne hodie malo cum auspicio nomen commutaveris. |
| 109 | LEON. Quaeso, aequo animo patitor. LEON. Patitor tu item, cum ego te referiam. |
| 110 | LEON. Dico ut usust fieri. LIB. Dico hercle ego quoque ut facturus sum. |
| 111 | LEON. Ne nega. LIB. Quin promitto, inquam, hostire contra ut merueris. |
| 112 | LEON. Ego abeo, tu iam, scio, patiere. sed quis hic est? is est, |
| 113 | ille est ipsus. iam ego recurro huc. tu hunc interea hic tene. |
| 114 | volo seni narrare. LIB. Quin tuom officium facis ergo ac fugis? |