Plautus, Asinaria, 1, Scaena II. Argyrippus
| 1 | ARGYR. Sicine hoc fit? foras aedibus me eici? |
| 2 | promerenti optume hocin preti redditur? |
| 3 | bene merenti mala es, male merenti bona es; |
| 4 | at malo cum tuo, nam iam ex hoc loco |
| 5 | ibo ego ad tres viros vostraque ibi nomina |
| 6 | faxo erunt, capitis te perdam ego et filiam, |
| 7 | perlecebrae, permities, adulescentum exitium. |
| 8 | nam mare haud est mare, vos mare acerrumum; |
| 9 | nam in mari repperi, hic elavi bonis. |
| 10 | ingrata atque inrita esse omnia intellego |
| 11 | quae dedi et quod bene feci, at posthac tibi |
| 12 | male quod potero facere faciam, meritoque id faciam tuo. |
| 13 | ego pol te redigam eodem unde orta es, ad egestatis terminos, |
| 14 | ego edepol te faciam ut quae sis nunc et quae fueris scias. |
| 15 | quae prius quam istam adii atque amans ego animum meum isti dedi, |
| 16 | sordido vitam oblectabas pane in pannis inopia, |
| 17 | atque ea si erant, magnas habebas omnibus dis gratias; |
| 18 | eadem nunc, cum est melius, me, cuius opera est, ignoras mala. |
| 19 | reddam ego te ex fera fame mansuetem, me specta modo. |
| 20 | nam isti quid suscenseam ipsi? nihil est, nihil quicquam meret; |
| 21 | tuo facit iussu, tuo imperio paret: mater tu, eadem era es. |
| 22 | te ego ulciscar, te ego ut digna es perdam atque ut de me meres. |
| 23 | at scelesta viden ut ne id quidem, me dignum esse existumat |
| 24 | quem adeat, quem conloquatur quoique irato supplicet? |
| 25 | atque eccam inlecebra exit tandem; opinor hic ante ostium |
| 26 | meo modo loquar quae volam, quoniam intus non licitum est mihi. |