Plautus, Amphitruo, 3, Scaena IV. Mercurius
| 1 | MERC. Concedite atque abscedite omnes, de via decedite, |
| 2 | nec quisquam tam audax fuat homo, qui obviam obsistat mihi. |
| 3 | nam mihi quidem hercle qui minus liceat deo minitarier |
| 4 | populo, ni decedat mihi, quam servolo in comoediis? |
| 5 | ille navem salvam nuntiat aut irati adventum senis: |
| 6 | ego sum Iovi dicto audiens, eius iussu nunc huc me adfero. |
| 7 | quam ob rem mihi magis par est via decedere et concedere. |
| 8 | pater vocat me, eum sequor, eius dicto imperio sum audiens; |
| 9 | ut filium bonum patri esse oportet, itidem ego sum patri. |
| 10 | amanti subparasitor, hortor, adsto, admoneo, gaudeo. |
| 11 | si quid patri volup est, voluptas ea mi multo maxumast. |
| 12 | amat: sapit; recte facit, animo quando obsequitur suo, |
| 13 | quod omnis homines facere oportet, dum id modo fiat bono. |
| 14 | nunc Amphitruonem volt deludi meus pater: faxo probe |
| 15 | iam hic deludetur, spectatores, vobis inspectantibus. |
| 16 | capiam coronam mi in caput, adsimulabo me esse ebrium; |
| 17 | atque illuc sursum escendero: inde optume aspellam virum |
| 18 | de supero, cum huc accesserit; faciam ut sit madidus sobrius. |
| 19 | deinde illi actutum sufferet suos servos poenas Sosia: |
| 20 | eum fecisse ille hodie arguet quae ego fecero hic. quid mea? |
| 21 | meo me aequomst morigerum patri, eius studio servire addecet. |
| 22 | sed eccum Amphitruonem, advenit; iam ille hic deludetur probe, |
| 23 | siquidem vos voltis auscultando operam dare. |
| 24 | ibo intro, ornatum capiam qui potis decet; |
| 25 | dein susum ascendam in tectum, ut illum hinc prohibeam. |