| 1 | Scripsi semel, scripsi secundo semel scribenti, secundo non scribenti. Miratus sum nihil a vobis rescriptum meae primae epistulae, nihil secundae. Causam cogitanti, nulla praeter unam occurrere potuit. Si quaeritis quam aestimem, respondeo non invenisse vos ad obiecta responsum. Quae si est, restabat unum, hoc est, confiteri reatum. |
| 2 | Inde saltem rescribendi materia esset, inde mihi vestra loqui epistula posset. Confiteor culpam, postulo veniam. Et ut iam serio aliquid agam, bonum est ne differatis ultra venire ad nos, libenter paratos videre vos. Nec obstet itineri vestro querela mea, quia, ut ait Salomon, est regressio ad amicum. Exspectabo ego, aut Cluniaci, aut circa, vel in Natale Domini, aut in eius Epiphania, adventum vestrum, facturus quae dixeritis ad votum vestrum. |