| 1 | Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi. Solebam olim conqueri de silentio vestro, quod dignationis vestrae litterae circumpositis quibuslibet missae, me solum praeteribant; nunc quas possum gratias ago, quoniam et epistulae saepe exhilarant, et nuntii laetificant. Nuper enim et quidam ignotus mihi clericus Antissiodori, et prior Montisacuti Cluniaci, praesente conventu tam amicabilia et magnifica retulerunt, ut ferventes iamdudum in amorem vestrum universorum animos multo magis accenderent, et calentes vehementius ignirent. |
| 2 | Extulerunt corda audientium in sublime, et tanti muneris largitori medullatum omnes sacrificium obtulerunt, qui cor vestrum clementi manu ad eorum humilitatem diligendam inclinavit, et fortem columnam, cui specialius tota domus eius Cluniac. innitatur, erexit. Et ne longus fiam, iteratis per praesentium latores precibus rogo, ne in his quae per fratrem Durannum rogavi, repulsam patiar, ut in loco illo locum vestro corpori eligatis, cui caeteris devotius animam devovistis. |