Petrus Venerabilis, Epistulae, 1, EPISTULA VIII. PETRUS [humilis Cluniacensium abbas,] STEPHANO [presbytero iurisperito, salutem.]
| 1 | Longam epistulam fecisti, sed non bene in ea, cum iurisperitus appelleris, rhetoricam conservasti. Quod si ignoranter, indulgendum; si scienter, contumaciae imputandum. Placandum, non exasperandum iudicem in oratione artis regulae praecipiunt. At contra, litterae quas misisti improperia sonant, contumelias redolent, minas spirant. |
| 2 | Tali suadela nihil unquam nisi ab invitis impetratum est. Precibus, non minis, obsequiis, non contumeliis, solet quod petitur impetrari. Nihil igitur a nobis tali remedio te consecuturum speres. Insipide enim et indocte perorasti, dum eum quem placare etiam commotum debueras, benevolum ante et beneficum irritasti. |
| 3 | Accede ergo magis ad contra nos insurgentes et adversum nos te non minimis, sicut scripsisti, praemiis invitantes, nec perdas promissum ab aliis lucrum, a nobis non recepturus nisi quod litterae promeruerunt, et iustitia dictaverit responsum. |