Petrus Alphonsi, Clericalis Disciplina, FABULA IV.
| 1 | Transiens quidam per sylvam, invenit serpentem a pastoribus extentum et stipitibus alligatum, quem mox solutum calefacere curavit. Calefactus serpens circa foventem serpere coepit, et tandem ligatum graviter strinxit. Tunc homo: Quid, inquit, facis? Cur malum pro bono reddis? Ad haec serpens: Naturam meam facio. |
| 2 | Bonum, ait ille, tibi feci, et illud malo mihi solvis? Illis sic contendentibus, vocata est inter eos ad iudicium vulpes, cui totum ut evenit ex ordine monstratum est. Tunc vulpes: De hac causa per auditum iudicare ignoro, nisi qualiter inter vos primum fuerit ad oculum video. Religatur iterum serpens ut prius. |
| 3 | Modo, inquit vulpes, o serpens, si potes evadere, discede; et, homo, de solvendo serpente noli laborare. Nonne legisti quia qui pendulum solvit, super illum erit. |
| 4 | Dixit Arabs filio suo: Si gravatus fueris aliquo modo et facile possis liberari, non expectes, quia, dum expectabis liberari facilius, gravaberis amplius, et ne tibi contingat quod contigit gibboso de versificatore. Et quomodo, inquit filius? |