Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, p3, p122

monumenta.ch > Paulus Diaconus > 2. > 14. > 28. > 46. > 40. > 67. > 30. > 52. > 20. > 29. > 43. > 23. > 61. > 24. > 35. > 19. > 21. > 30. > 37. > 62. > 12. > 51. > 60. > 27. > 70. > 36. > 3. > 55. > 64. > 7. > 45. > 71. > 34. > 8. > 33. > 68. > 41. > 65. > 48. > 44. > 15. > 39. > 1. > 63. > 33. > 32. > 18. > 64. > 54. > 67. > 14. > 5. > 2. > 72. > 38. > 52. > 57. > 53. > 4. > 60. > 41. > 71. > 61. > 66. > 47. > 45. > 69. > 50. > 46. > 59.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., , 58. <<< >>> 60.

Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., 59.

1 Pontifex summus militantis ecclesie exhinc beneficiorum nolens esse ingratus, pro impensis, convocato centum et quinquaginta episcoporum concilio, tantorum recompensatione laborum, consentiente universa illa synodo, eidem regi Francorum et Langobardorum, inclito Carolo Magno, ius eligendi pontificem et ordinandi apostolicam sedem, dignitatem etiam patriciatus eidem tribuit apud patriarchium Lateranense in ecclesia sancti Salvatoris.2 Insuper archiepiscopos et episcopos per singulas provincias ab eo investituram beneficii accipere diffinivit, et ut, nisi a rege investiatur episcopus, a nemine consecretur.3 Et quicumque contra hoc decretum faceret, anathematis vinculo innodavit, et nisi resipisceret, bona eius publicavit.