Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, p3, p113

monumenta.ch > Paulus Diaconus > 2. > 14. > 28. > 46. > 40. > 67. > 30. > 52. > 20. > 29. > 43. > 23. > 61. > 24. > 35. > 19. > 21. > 30. > 37. > 62. > 12. > 51. > 60. > 27. > 70. > 36. > 3. > 55. > 64. > 7. > 45. > 71. > 34. > 8. > 33. > 68. > 41. > 65. > 48. > 44. > 15. > 39. > 1. > 63. > 33. > 32. > 18. > 64. > 54. > 67. > 14. > 5. > 2. > 72. > 38. > 52. > 57. > 53. > 4. > 60. > 41. > 71. > 61. > 66. > 47. > 45. > 69. > 50.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., , 49. <<< >>> 51.

Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., 50.

1 Desiderius autem cum nulla ratione posset pontificem inducere ad se venire, ut antefatos Karlomanni filios inungeret, egressus a suo palatio cum magno et copioso exercitu, sine scitu pontificis Romani versus Romam iter aggressus est, secum ducens predictos pueros una cum prenominata matre.2 Cuius adventum cum appropinquasse cognosceret presul, primo civitatem Romanam optime munivit.3 Deinde anathematis scripsit epistolam, monens illum et adiurans per omnia divina misteria, ut nullo modo fines Romanorum ingrederetur.4 Cum Desiderius rex superbissimus eam recepisset cum magna reverentia, ad propria est reversus nec ultra progredi ausus.