Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, p3, p109

monumenta.ch > Paulus Diaconus > 2. > 14. > 28. > 46. > 40. > 67. > 30. > 52. > 20. > 29. > 43. > 23. > 61. > 24. > 35. > 19. > 21. > 30. > 37. > 62. > 12. > 51. > 60. > 27. > 70. > 36. > 3. > 55. > 64. > 7. > 45. > 71. > 34. > 8. > 33. > 68. > 41. > 65. > 48. > 44. > 15. > 39. > 1. > 63. > 33. > 32. > 18. > 64. > 54. > 67. > 14. > 5. > 2. > 72. > 38. > 52. > 57. > 53. > 4. > 60. > 41. > 71. > 61. > 66. > 47. > 45. > 69. > 50. > 46.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., , 45. <<< >>> 47.

Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., 46.

1 Demum Stephanus papa post multa bona opera que fecerat, dilatato ecclesie statu, quievit in pace.2 Post quem Paulus, eius germanus frater, pontificatum Romane ecclesie regendum suscepit, vir natura mitissimus et erga pauperes valde misericors, adeo ut cum paucis sibi familiaribus noctis silentio per domos infirmorum discurreret, illis misteria ministrando.3 Fuit insuper orthodoxe fidei fortissimus defensor; unde sepius, sui predecessoris secutus vestigia, nuntios cum epistolis admonitoriis misit ad Constantinum imperatorem pro restituendis sanctis ymaginibus in pristinum statum.4 Sed augustus in sua duritia perseverans, audire eum noluit.5 Egre enim ferens sanctorum gloriam miraculis divina virtute choruscantium, etiam lipsana eorundem ubi que iubet effodi et in profundum iactari, spernens comminationes Romani pontificis.