monumenta.ch > Venantius Fortunatus > XIV > INTERPRETATIO LATINA. > 4. > XI > 1. > XVI > 5. > 20. > 6. > . . . > XIV > XXV > XIII > XIV > XVII > XVIII > XXII > XII > XIX > XXIII > XXXI > 8. > 9. > 3. > XXVI > XIV > 4. > XVI > X > 5. > XXVII > XXXIV > II > XXVIII > 51. > 7. > Item aliud > XXIX > 3. > INTERPRETATIO LATINA. > XXIV > XXX > 1. > 69. > 6. > 15. > 57. > 50. > XXXIII > 55. > 4. > 2. > 11. > 56. > 24. > XXXII > 5. > 58. > 47. > 66. > 22. > 13. > 25. > 9. > 18. > 39. > 17. > 54. > 12. > 31. > 19. > 23. > 70. > 7. > 62. > 31. > 35. > 6. > 21. > 32.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., , 31. <<<     >>> 33.

Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO TERTIA., 32.

1 Eodem tempore post Zachariam sedit collocatus in sede Petri Stephanus II. Hic tercio mense sui pontificatus cum prefatus rex Langobardorum Aistulphus magnas persecutiones inferret civitati Romane multasque civitates et castra ad ius illius pertinencia abstulisset, idem memorabilis papa Paulum diaconum, germanum suum, virum sanctissimum, atque Ambrosium primicerium plurimis cum muneribus misit ad eundem Aistulphum regem ad pacis federa adinvenienda.2 At idem protervus rex antiqui hostis invasus versutia ac pacis federa spernens multasque sanctissimo viro Stephane pape ac populo Romano inferens molestias, Urbem cum patria adiacente suo imperio conabatur subicere.3 Ob quam causam papa regis Francie Pipini auxilium conatus est petere.4 Unde in Franciam cum suis clericis cogitur venire.5 Cui in veniendo in una noctium apparuit magnum signum in celo, globus scilicet igneus a parte australi declinans a Gallie finibus ad partes Langobardorum.Paulus Diaconus HOME