monumenta.ch > Venantius Fortunatus > XIV > INTERPRETATIO LATINA. > 4.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO CASINENSIS., , 3. <<< >>> 5.
Paulus Diaconus, Historiae Langobardorum Continuationes, CONTINUATIO CASINENSIS., 4.
1 Astulfus , fraterRatchis superioris regis, regnavit ann. 7 et mens. 5. Hic multas et gravissimas persecutiones populo excitavit Romano, ita ut Urbem niteretur invadere obsessione circumdatam, et ex omni populo per unumquemque singulos aureos expetebat.2 Pro qua scilicet persecutione Stephanus secundus papa abbates Sanctorum Benedicti et Vincentii ad eundem regem destinavit, obsecrando, ut a cepta persecutione cessaret.3 Qui nichil proficientes, per aliud iter ad propria remissi sunt monasteria.4 His autem papa et missos Pipini regis Francorum et legatos imperiales misit ad eundem regem pro ablatis urbibus, et dum nil proficeret, cum supradictis Francorum missis per Papiam ad Galliam profectus est, et in sancti Dionisii monasterium Pipinus cum duobus filiis suis reges sunt uncti.5 Pipinus autem cum exercitu super Papiam advenit et obsedit, ac sacramentis a Langibardis acceptis pro reddendis urbibus ablatis, Galliam repedavit.6 Post haec Astulfus, sacramento dirrupto, nichil de rebus? statutis adimplere voluit.7 Cum enim supradictus papa in Galliam degeret, Astulfus Karlomagnum, germanum Pipini, quem superius monachum memoratus sum, ad Galliam misit adversari partis rei puplicae.8 Qui retentus illuc a fratre vitam finivit.9 Cuius corpus in locello aureo gemmato ab eodem germano cum aliis muneribus ad beati Benedicti monasterium in Casino remissum.10 Astulfus autem deinde omnes urbes Ravennatium et Pentapoleos dominio rei puplicae auferens, etiam urbem Romanam undique circumdans, fortiter obsedit.11 Tunc marino itinere nuntiatum est Pipino regi Francorum; qui sine mora veniens Ticinum, obsedit eam, donec daret hisdem Astulfus missos suos cum missis Pipini, qui redderent universas urbes beati Petri vicario; quod et factum est.12 Pipinus vero via qua venerat rediit.13 Astulfus autem post haec in venatione sagitta percussus mortuus est.
Paulus Diaconus HOME