monumenta.ch > Freculphus Lexoviensis > 7 > 7 > 30 > 6 > 9 > 8 > 9 > 8 > 4 > 5 > 4 > 5 > 1 > DOMINAE ADELPERGAE EXIMIAE SVMMAEQVE DVCTRICI PAVLVS EXIGVVS ET SVPPLEX > 3 > LIBER QVINTVS > 6 > 1 > 3 > 9 > 1 > 8 > 6 > LIBER SEPTIMVS > LIBER TERTIVS > LIBER OCTAVVS > 6 > 1 > 7 > LIBER QVARTVS.
Paulus Diaconus, Historia Romana, LIBER TERTIVS <<<     >>> LIBER QVINTVS

Paulus Diaconus, Historia Romana, LIBER QVARTVS.

1 Transacto Punico bello secutum est Macedonicum contra Philippum regem quingentesimo et quinquagesimo et primo anno ab urbe condita; T. Quintius Flamminius adversum Philippum rem prospere gessit, et pax ei data est his legibus: ne Graeciae civitatibus, quas Romani contra eum defenderant, bellum inferret, ut captivos et transfugas redderet, quinquaginta solas naves haberet, reliquas Romanis dederet, per annos decem quaterna milia pondo argenti praestaret et obsidem daret filium suum Demetrium.2 T. Quintius etiam Lacedaemoniis intulit bellum.3 ducem eorum Abidem vicit et quibus voluit conditionibus in fidem accepit.4 ingenti gloria triumphavit, duxit ante currum nobilissimos obsides Demetrium Philippi filium et Armenem Nabidis. 5 Romani captivi, qui sub Hannibale per Graeciam venditi fuerant, universi capitibus rasis ob detersam Servitutem currum triumphantis secuti sunt.6 eodem tempore Insubres Boii, a quibus Ticinum civitas condita est, atque Cenomani contractis in unum viribus Hamilcare Poenorum duce, qui in Italia remanserat, Cremonam Placentiamque vastantes difficillimo bello a L. Fulvio praetore superati sunt.7 consul Marcellus in Etruria a Boiis oppressus magnam partem exercitus perdidit; cui postea Furius alter consul auxilio accessit atque ita universam Boiorum gentem igni ferroque vastantes propemodum usque ad nihilum deleverunt. 8 Transacto bello Macedonico secutum est Syriacum contra Antiochum regem P. Cornelio Scipione, Acilio Glabrione consulibus.9 huic Antiocho Hannibal se iunxerat Carthaginem patriam suam, metu ne Romanis traderetur, relinquens.10 Acilius Glabrio in Achaia bene pugnavit.11 castra regis Antiochi nocturna pugna capta sunt, ipse fugatus.12 Philippo, quia contra Antiochum Romanis fuisset auxilio, filius Demetrius redditus est.13 P. Scipione Africano iterum T. Sempronio Longo consulibus, apud Mediolanium decem milia Gallorum caesa, sequenti autem proelio undecim milia Gallorum, Romanorum vero quinque milia occisa sunt.14 Minucius a Liguribus in extremum periculi adductus et insidiis hostium circumventus vix Numidarum equitum industria liberatus est. 15 L. Cornelio Scipione et C. Laelio consulibus, Scipio Africanus fratri suo L. Cornelio Scipioni consuli legatus contra Antiochum profectus est.16 Hannibal, qui cum Antiocho erat, navali proelio victus est.17 ipse postea Antiochus circa Sipulum Magnesiam Asiae civitatem a consule Cornelio Scipione ingenti proelio fusus est.18 auxilio fuit Romanis in ea pugna Eumenes Attali regis frater, qui Eumeniam in Phrygia condidit.19 quinquaginta milia peditum, tria equitum eo certamine ex parte regis occisa sunt.20 tum rex pacem petit.21 hisdem conditionibus data est a senatu quamquam victo, quibus ante offerebatur: ut ex Europa et Asia recederet atque intra Taurum se contineret, decem milia talentorum et viginti obsides praeberet, Hannibalem concitatorem belli dederet.22 Eumeni regi donatae sunt a senatu omnes Asiae civitates, quas Antiochus bello perdiderat, et Rhodiis, qui auxilium Romanis contra regem Antiochum tulerant, multae urbes concesserunt.23 Scipio Romam rediit, ingenti gloria triumphavit.24 nomen et ipse ad imitationem fratris Asiagenis accepit, quia Asiam vicerat, sicuti frater ipsius propter Africam domitam Africanus appellabatur.25 L. Baebius in Hispaniam proficiscens a Liguribus circumventus cum universo exercitu occisus est.26 unde adeo ne nuntium quidem superfuisse constat, ut internitionem ipsam Romae Massilienses nuntiare curaverint.27 Marcius consul adversus Ligures profectus superatusque quattuor milia militum amisit. 28 Sp. Postumio Albino Marco Philippo consulibus M. Fulvius de Aetolis triumphavit.29 Hannibal, qui victo Antiocho, ne Romanis traderetur, ad Prusiam Bithyniae regem fugerat, repetitus etiam ab eo est per T. Quintium Flamminium.30 et cum tradendus Romanis esset, venenum bibit et apud Libyssam in finibus Nicomedensium sepultus est.31 eodem anno Scipio Africanus ab ingrata sibi urbe diu exulans apud Amiternum morbo periit.32 tunc Vulcani insula, quae ante non fuerat, repente mari est edita.33 his quoque diebus actum est, quod de Heliodoro Machabaeorum narrat historia. 34 Philippo rege Macedoniae mortuo, qui et adversus Romanos bellum gesserat et postea Romanis contra Antiochum auxilium tulerat, filius eius Perseus in Macedonia rebellavit ingentibus copiis ad bellum paratis.35 nam adiutores habebat Cotum Thraciae regem et regem Illyrici Gentium nomine.36 Romanis autem in auxilium erant Eumenes Asiae rex, Ariaratus Cappadociae, Antiochus Syriae, Ptolomeus Aegypti, Masinissa Numidiae.37 Prusias autem Bithyniae, quamquam sororem Persei uxorem haberet, utrisque se aequum praebuit.38 dux Romanorum P. Licinius consul contra eum missus est et a rege gravi proelio victus.39 neque tamen Romani quamquam superati regi petenti pacem praestare voluerunt nisi his conditionibus: ut se et suos senatui et populo Romano dederet.40 mox missus contra eum L. Aemilius Paulus consul et in Illyricum Gaionicius praetor contra Gentium.41 sed Gentius facile uno proelio victus mox se dedidit.42 mater eius et uxor et duo filii frater quoque simul in potestatem Romanorum venerunt.43 bello intra xxx dies perfecto ante cognitum est Gentium victum, quam coeptum bellum nuntiaretur.44 Cum Perseo autem Aemilius Paulus consul iii Nonas Sept. dimicavit vicitque eum viginti milibus peditum eius occisis.45 equitatus cum rege interfugit.46 Romanorum centum milites amiserat.47 Romanis se dederunt.48 ipse rex cum desereretur ab amicis, venit in Pauli potestatem.49 sed honorem ei Aemilius Paulus consul non quasi victo habuit; nam et uolentem ad pedes sibi cadere non permisit et iuxta se in sella collocauit.50 Macedoniis et Illyriis hae leges a Romanis datae: ut liberi essent et dimidium eorum tributorum praestarent, quae regibus praestitissent, ut appareret populum Romanum pro aequitate magis quam avaritia dimicare.51 itaque in conventu infinitorum populorum Paulus hoc pronuntiavit et legationes multarum gentium, qui ad eum venerant, magnificentissimo convivio pavit dicens eiusdem homines esse debere et bello vincere et in convivii apparatu elegantes esse.52 mox septuaginta civitates Epiri, quae rebellabant, cepit, praedam militibus distribuit.53 Romam ingenti pompa rediit in nave Persei, quae inusitatae magnitudinis fuisse traditur, adeo ut sedecim ordines dicatur habuisse remorum.54 triumphavit autem magnificentissime in curru aureo cum duobus filiis utroque latere adstantibus.55 ducti sunt ante currum duo regis filii et ipse Perseus xlv annos natus.56 post eum etiam Anicus de Illyriis triumphavit.57 Gentius cum fratre et filiis ante currum ductus est.58 ad hoc spectaculum reges multarum gentium Romam venerunt, inter alios etiam Attalus atque Eumenes Asiae reges et Prusias Bithyniae.59 magno honore excepti sunt et permittente senatu dona, quae adtulerunt, in Capitolio posuerunt.60 Prusias etiam filium suum Nicomedem senatui commendavit. 61 anno ab urbe condita sexcentesimo L. Licinio Lucullo Postumio Altino consulibus cum omnes Romanos ingens Celtiberorum metus invasisset et ex omnibus non esset qui ire in Hispaniam vel miles vel legatus auderet, P. Scipio, qui post Africanus erit, ultro se militaturum in Hispaniam obtulit, cum tamen in Macedoniam sorte iam deputatus esset.62 itaque profectus in Hispaniam magnas strages gentium dedit saepius etiam militis quam ducis usus officio; nam et barbarum provocantem singulariter congressus occidit.63 Sergius autem Galba praetor a Lusitanis magno proelio victus est universoque exercitu amisso ipse cum paucis vix elapsus evasit. 64 Insequenti anno L. Mummius in Lusitania bene pugnavit.65 Marcellus postea consul res ibidem prospere gessit.66 Tertium deinde bellum contra Carthaginem suscipitur sexcentesimo et altero anno ab urbe condita, L. Manlio Censurino et M. Mallio consulibus, anno LI primo postquam secundum Punicum transactum est.67 hii profecti Carthaginem.68 Carthaginiensibus evocatis iussisque, ut arma et naves traderent, tanta vis armorum repente tradita est, ut facile ex ea tota Africa potuisset armari.69 qui postquam arma Romanis tradiderunt, relicta urbe recedere procul a mari decem milia passuum iussi sunt.70 Carthaginienses dolorem ad desperationem contulerunt aut defensuri civitatem aut cum ipsa per ipsam sepeliendi moxque sibi duos Hasdrubales duces creaverunt armaque facere aggressi, postquam aes ferrumque defecit, aurea argenteaque fecere.71 consules cum aliquantam muri partem machinis diruissent, a Carthaginiensibus victi sunt atque repulsi, quos fugientes Scipio tunc tribunus militum repulso intra muros hoste defendit.72 Famea dux alius equitatui Carthaginiensium praeerat.73 igitur Scipio tunc Scipionis Africani nepos tribunus, ut dictum est, militum ibi militabat.74 huius apud omnes ingens metus et reverentia erat; nam et paratissimus ad dimicandum et consultissimus habebatur.75 itaque per eum multa a consulibus gesta sunt, neque quicquam magis vel Hasdrubal vel Famea vitabant, quam contra eam Romanorum partem committere, ubi Scipio dimicarat.76 Per idem tempus Masinissa rex Numidarum, per annos sexaginta fere amicus populi Romani, anno vitae nonagesimo septimo mortuus XLIIII filiis relictis Scipionem divisorem inter filios suos esse iussit.77 Cum igitur clarum Scipionis nomen esset, iuvenis adhuc consul est factus et contra Carthaginem est missus.78 contra quam dum sex continuis diebus noctibusque pugnasset, ultima Carthaginienses desperatio ad deditionem traxit petentes, ut, quos belli clades reliquos fecisset, saltem servire liceret; ac primum agmen mulierum satis miserabile, post virorum descendit; nam fuisse mulierum viginti quinque milia, virorum triginta milia traditum est.79 rex Hasdrubal se ultro dedidit, transfugae qui Aescolapii templum occupaverant, voluntario praecipitio dati igne consumpti sunt.80 uxor Hasdrubalis se suosque filios secum femineo furore in medium iecit incendium.81 ipsa autem civitas XVI diebus continuis arsit miserumque spectaculum suis victoribus praebuit; multitudo omnis captivorum exceptis paucis principibus venundata est.82 diruta est autem Carthago omni murali lapide in pulverem comminuto.83 cuius fuisse situs huiusmodi dicitur: XXII milia passuum muro amplexa tota paene mari cingebatur absque faucibus, quae tribus milibus passuum aperiebantur; is locus murum triginta pedes latum habuit saxo quadrato in altitudine cubitorum quadraginta, a saxo cui Byrsae nomen erat, paulo amplius quam duo milia passuum tenebat; ex una parte murus communis urbis et Byrsae imminens mari, quod mare stagnum dicitur, quoniam obiectu protentae linguae tranquillatur.84 spolia ibi inventa, quae variarum civitatum excidiis Carthago colligerat, et ornamenta urbium civitatibus Siciliae Italiae Africae reddidit quae sua recognoscebant.85 ita Carthago septingentesimo anno postquam condita erat deleta est.86 ita quarto anno, quam coeptum fuit, bellum tertium terminatum est.87 Scipio nomen, quod avus eius acceperat, meruit, scilicet ut propter virtutem etiam ipse Africanus iunior vocaretur.88 Interim in Macedonia quidam Pseudophilippus arma movit et Romanum praetorem P. Iuventium contra se missum ad internicionem vicit.89 post eum Q. Caecilius Metellus dux a Romanis contra Pseudophilippum missus est et XXV milibus occisis Macedoniam recepit, ipsum etiam Pseudophilippum in potestatem suam redegit.90 Corinthiis quoque bellum indictum est, nobilissimae Graeciae civitati, propter iniuriam legatorum Romanorum.91 hanc Mummius consul cepit et diruit.92 tres igitur Romae simul celeberrimi triumphi fuerunt: Africani ex Africa, ante cuius currum ductus est Hasdrubal; Metelli ex Macedonia cuius currum praecessit Andariscus idem qui et Pseudophilippus; Mummii ex Corintho ante quem signa aenea et pictae tabulae et alia urbis clarissimae ornamenta praelata sunt.93 Iterum in Macedonia Pseudoperses, qui se Persei filium esse dicebat, collectis servitiis rebellavit, et cum iam XVI milia armatorum haberet, a Tremellio quaestore superatus est.94 his diebus androginus Romae visus iussu aruspicum in mare mersus est. 95 Eodem tempore Metellus in Celtiberiam apud Hispanos res egregias gessit.96 successit ei Q. Pompeius.97 nec multo post Q. quoque Caepio ad idem bellum missus est, quod quidam Viriatus contra Romanos in Lusitania gerebat.98 quo metu Viriatus a suis interfectus est, cum xiiii annos Hispanias adversus Romanos movisset.99 pastor primo fuit, mox latro non dux, postremo tantos ad bellum populos concitavit, ut adsertor contra Romanos Hispaniae putaretur.100 huic namque primus Sex. Vecilius praetor occurrit, qui toto exercitu caeso vix fuga lapsus evasit; deinde C. Plautium praetorem idem Viriatus multis proeliis fractum fugavit, post haec Claudium Unimammium cum omni exercitu superavit.101 denique cum interfectores eius praemium a Caepione consule peterent, responsum est numquam Romanis placuisse imperatores a suis militibus interfici.102 eo tempore Romae puer ex ancilla natus est quadrupes quadrimanus oculis quattuor auribus totidem naturam virilem duplicem habens.103 in Bononiensi agro fruges in arboribus natae sunt.104 Q. Pompeius deinde consul a Numantinis, quae Hispaniae civitas fuit opulentissima, superatus pacem ignobilem fecit.105 post eum C. Hostilius Mancinus consul iterum cum Numantinis pacem fecit infamem, quam populus et senatus iussit infringi atque ipsum Mancinum hostibus tradi, ut in illo quasi auctorem foederis vindicarent.106 cumque per continuos annos quattuordecim cum solis quattuor milibus quadraginta milia Romanorum protrivissent, post tantam igitur ignominiam, qua a Numantinis bis Romani exercitus fuerant subiugati, P. Scipio Africanus secundo consul factus est et ad Numantiam missus est.107 is primum militem vitiosum et ignavum exercendo magis quam puniendo sine aliqua aceruitate correxit, mox pugna cum Numantinis commissa exercitus Romanus oppressus impetu Numantinorum terga convertit; sed increpatione et minis obiectantis sese consulis tandem indignatus in hostem rediit et quem fugiebat, fugere compulit; unde quamvis Scipio laetatus sit, tamen ultra bello adversus eos audendum non esse professus est.108 itaque urbem obsidione conclusit, vallo circumdedit; cumque diu conclusi fame laborarent pugnaeque facultatem exposcerent, ut mori eis quasi viris liceret, novissime larga prius potione calefacti, quae madefactis frugibus confici solet, subito super Romanos inrupere.109 atrox diu certamen ad periculum usque Romanorum fuit iterumque Romani pugnare se adversum Numantinos fugiendo probassent, nisi sub Scipione pugnassent.110 Numantini interfectis suis fortissimis bello cedunt, compositis tamen ordinibus nec sicut fugientes in urbem revertuntur.111 corpora interfectorum ad sepulturam oblata accipere noluerunt clausaque urbe cuncti pariter ferro veneno atque igne consumpti sunt.112 Romani ex his nihil aliud quam securitatem adepti sunt seque magis evasisse Numantinos quam vicisse dixerunt.113 unum Numantinum victoris catena non tenuit, quicquid supellectilis fuit, ignis consumpsit.114 tunc Scipio Tyresum quendam Celticum principem consuluit, qua de causa Numantia aut prius invicta aut post euersa fuisset; Tyresus respondit: concordia victoriam, discordia exitium praebuit. 115 hac tempestate apud Iudaeos occiso Iuda Machabeo frater eius Ionathas pontifex habetur.116 tunc etiam claruit apud Brundisium Pacuvius tragoediarum scriptor.117 igitur Scipio multas Hispaniae civitates partim cepit, partim in deditionem accepit, Numantiam a solo evertit, reliquam provinciam in fidem accepit.118 Eodem tempore Attalus rex Asiae frater Eumenis mortuus est heredemque populum Romanum reliquit.119 ita imperio Romano per testamentum Asia accessit.120 Mox etiam D. Iunius Brutus de Callaecis et Lusitanis magna gloria triumphavit.121 et post Scipio Africanus de Numantinis secundum triumphum egit xiiii anno, postquam priorem de Africa egerat.122 interea in Sicilia bellum est Servile exortum ac per Fulvium et Rutilium amplius quam viginti milia tunc servorum trucidata sunt; Minturnis quadrigenti quinquaginta servi in cruce suspensi sunt, apud Sinuessam vero quattuor milia servorum a Q. Metello et Cn. Servilio oppressa narrantur.123 Motum interim in Asia bellum est ab Aristonico Eumenis filio, qui ex concubina exceptus fuerat.124 is Eumenis frater Attali fuerat.125 adversus eum missus post Licinius Crassus habens infinita regum auxilia; nam et Bithyniae rex Nicomedes Romanos iuvit et Mithridates Ponticus, cum quo bellum postea gravissimum fuit, et Ariarathes Cappadox et Polemenes Paphlagon.126 victus est tamen Crassus et ab hostibus captus est; qui magis mori eligens quam a barbaro abduci virgam, qua equum agebat, in oculum se tenentis iniecit moxque ab eo confossus est. 127 caput eius Aristonico oblatum, corpus Smyrnae sepultum est.128 postea Perpenna consul Romanus, qui successor Crasso veniebat, audita belli fortuna ad Asiam celeravit et acie victum Aristonicum apud Stratonicensium civitatem, quo confugerat, fame ad deditionem conpulit.129 Aristonicus iussu senatus Romae in carcere strangulatus est.130 triumphari enim de eo non poterat, quia Perpenna apud Pergamum, Romam rediens, diem obierat. 131 his diebus tanta per totam Africam lucustarum multitudo convaluit, ut simul fruges herbas arborum folia corticesque conroderent; quae repentino vento sublevatae in Africano sunt pelago demersae.132 sed cum earum acervos fluctus per extenta litora pertulissent, pestiferum odorem putrefacta congeries exhalavit.133 unde omnium animantium avium pecudumque ac bestiarum pestis existens vitium corruptionis ampliavit; qua pestilentia in Numidia octigenta milia hominum, circa Carthaginem vero plus quam duecenta milia perierunt, Romanorum vero militum, quae ibi ad praesidium erant, triginta milia extincta sunt. 134 L. Caecilio Metello et T. Quintio Flamminio consulibus Carthago in Africa iussu senatus reparata est, quae nunc manet, annis duobus et viginti evolutis, postquam a Scipione fuerat eversa.135 deducti sunt cives Romani.136 Anno sexcentesimo vicesimo septimo ab urbe condita C. Cassius Longinus et Sex. Domitius Calvinus consules Gallis transalpinis bellum intulerunt et Arvennorum tunc nobilissimae civitati atque eorum duci Bituito infinitamque multitudinem iuxta Rodanum fluvium interfecerunt.137 denique cum Bituitus paucitatem Romanorum vix ad escam canibus, quos in agmine habebat, sufficere posse iactaret et ipse centum milia armatorum haberet, conserta pugna a Romanis superatus est; ex cuius exercitu partim in bello partim submersi cum ponte, quem sibi iunctis navibus supra Rodanum extruxerant, centum quiquaginta milia perierunt.138 praeda ex torquibus Gallorum ingens Romam perlata est.139 Bituitus se Domitio dedit atque ab eo Romam deductus est, magnaque gloria consules ambo triumphaverunt.140 Marcio Portio Catone et Q. Marca Rege consulibus sexcentesimo tricesimo et tertio anno ab urbe condita Narbone in Gallia colonia deducta est.141 Annoque post a Licinio Metello et Q. Mucio Scevola consulibus de Dalmatia triumphatum est.142 Ab urbe condita anno sexcentesimo tricesimo quinto C. Cato consul Cordicis intulit bellum, ignominiose pugnavit.143 C. Caecilio Metello Cn. Carbone consulibus duo Metelli fratres eodem die alterum ex Tracia alterum ex Sardinia triumphum egerunt, nuntiatumque Romae est Cimbros e Gallia in Italia transisse.144 Post Scipione Nasica et Calpurnio Bestia consulibus Iugurthhae Numidarum regi bellum inlatum est, quod Adherbalem et Hiemsalem Micipsae filios fratres suos reges et populi Romani amicos interemisset.145 missus adversus eum consul Calpurnius Bestia.146 corruptus regis pecunia pacem cum eo flagitiosissimam fecit, et a senatu inprobata est.147 postea contra eundem insequenti anno Sp. Postumius Albinus profectus est.148 is quoque per fratrem ignominiose contra Numidas pugnavit.149 Tertio missus Q. Caecilius Metellus consul.150 is exercitum ingenti severitate et moderations correctum, cum nihil in quemquam cruentum faceret, ad disciplinam Romanam reduxit.151 Iugurtham variis proeliis vicit, elephantos eius occidit vel cepit, multas civitates ipsius cepit.152 et cum iam finem bello positurus esset, successum est ei a C. Mario.153 is Iugurtham et Bocchum Mauritaniae regem, qui auxilium Iugurthae ferre coeperat, pariter superavit.154 aliquanta et ipse oppida Numidiae cepit belloque terminum posuit capto Iugurtha per quaestorem suum Cornelium Sullam ingentem virum, tradente Boccho Iugurtham, qui pro eo ante pugnaverat.155 a M. Iunio Silano collega Q. Metelli Cimbri in Gallia victi sunt et a Minucio Rufo in Macedonia Cordisci et Tribelli et a Servilio Caepione in Hispania Lusitani victi sunt et duo triumphi de Iugurtha, primus per Metellum, secundus per Marium, acti sunt.156 ante currum tamen Marii Iugurtha cum duobus filiis ductus est catenatus et mox iussu consulis in carcere strangulatus est.157 his apud Hierosolymam diebus Iohannes dux Iudaeorum et pontifex extitit, qui ab eo, quod Hyrcanos bello vicerat, Hyrcani nomen accepit.158 per id etiam tempus Cicero Arpini nascitur matre Helvia nomine, patre equestris ordinis ex regio Vulscorum genere.159 eodemque tempore quaedam virgo de Roma in Apuliam pergens ictu fulminis exanimata est omnibus sine scissura aliqua vestimentis ademptis ac pectoris pedumque vinculis, monilibus etiam anulisque discussis inlaeso corpore nuda iacuit; equus quoque eius pari modo frenis et cingulis peremptus iacuit dissolutis. Paulus Diaconus HOME
bnf5796.48 bnf5797.16 bsb47185.46 med6535.50 tbl2729.55v

Paulus Diaconus, Historia Romana, LIBER TERTIVS <<<     >>> LIBER QVINTVS
monumenta.ch > Freculphus Lexoviensis > 7 > 7 > 30 > 6 > 9 > 8 > 9 > 8 > 4 > 5 > 4 > 5 > 1 > DOMINAE ADELPERGAE EXIMIAE SVMMAEQVE DVCTRICI PAVLVS EXIGVVS ET SVPPLEX > 3 > LIBER QVINTVS > 6 > 1 > 3 > 9 > 1 > 8 > 6 > LIBER SEPTIMVS > LIBER TERTIVS > LIBER OCTAVVS > 6 > 1 > 7 > LIBER QVARTVS.

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik