| 1 | At tanti tibi sit non indulgere theatris, Dum bene de vacuo pectore cedat amor. |
| 2 | Enervant animos citharae lotosque lyraeque Et vox et numeris brachia mota suis. |
| 3 | Illic adsidue ficti saltantur amantes: Quod caveas, actor, quam iuvet, arte docet. |
| 4 | Eloquar invitus: teneros ne tange poetas! Summoveo dotes impius ipse meas. |
| 5 | Callimachum fugito: non est inimicus Amori: Et cum Callimacho tu quoque, Coe, noces. |
| 6 | Me certe Sappho meliorem fecit amicae, Nec rigidos mores Teia Musa dedit. |
| 7 | Carmina quis potuit tuto legisse Tibulli, Vel tua, cuius opus Cynthia sola fuit? Quis poterit lecto durus discedere Gallo? Et mea nescio quid carmina tale sonant. |
| 8 | Quod nisi dux operis vatem frustratur Apollo, Aemulus est nostri maxima causa mali: At tu rivalem noli tibi fingere quemquam, Inque suo solam crede iacere toro. |
| 9 | Acrius Hermionen ideo dilexit Orestes, Esse quod alterius coeperat illa viri. |
| 10 | Quid, Menelae, doles? ibas sine coniuge Creten, Et poteras nupta lentus abesse tua. |
| 11 | Ut Paris hanc rapuit, nunc demum uxore carere Non potes: alterius crevit amore tuus. |
| 12 | Hoc et in abducta Briseide flebat Achilles, Illam Plisthenio gaudia ferre viro; Nec frustra flebat, mihi credite: fecit Atrides, Quod si non faceret, turpiter esset iners. |
| 13 | Certe ego fecissem, nec sum sapientior illo: Invidiae fructus maximus ille fuit. |
| 14 | Nam sibi quod numquam tactam Briseida iurat Per sceptrum, sceptrum non putat esse deos. |