Ovidius, Heroides, XIX. Hero Leandro
| 1 | Quam mihi misisti verbis, Leandre, salutem |
| 2 | ut possim missam rebus habere, veni! |
| 3 | longa mora est nobis omnis, quae gaudia differt. |
| 4 | da veniam fassae; non patienter amo. |
| 5 | urimur igne pari, sed sum tibi viribus impar: |
| 6 | fortius ingenium suspicor esse viris. |
| 7 | ut corpus, teneris ita mens infirma puellis; |
| 8 | deficiam, parvi temporis adde moram. |
| 9 | vos modo venando, modo rus geniale colendo |
| 10 | ponitis in varia tempora longa mora. |
| 11 | aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrae |
| 12 | flectitis aut freno colla sequacis equi; |
| 13 | nunc volucrem laqueo, nunc piscem ducitis hamo, |
| 14 | diluitur posito serior hora mero. |
| 15 | his mihi summotae, vel si minus acriter urar, |
| 16 | quod faciam, superest praeter amare nihil. |
| 17 | quod superest facio, teque, o mea sola voluptas, |
| 18 | plus quoque, quam reddi quod mihi possit, amo. |
| 19 | aut ego cum cana de te nutrice susurro, |
| 20 | quaeque tuum, miror, causa moretur iter; |
| 21 | aut mare prospiciens odioso concita vento |
| 22 | corripio verbis aequora paene tuis; |
| 23 | aut ubi saevitiae paulum gravis unda remisit, |
| 24 | posse quidem, sed te nolle venire, queror; |
| 25 | dumque queror lacrimae per amantia lumina manant, |
| 26 | pollice quas tremulo conscia siccat anus. |
| 27 | saepe tui specto si sint in litore passus, |
| 28 | impositas tamquam servet harena notas; |
| 29 | utque rogem de te et scribam tibi, siquis Abydo |
| 30 | venerit aut, quaero, siquis Abydon eat. |
| 31 | quid referam, quotiens dem vestibus oscula, quas tu |
| 32 | Hellespontiaca ponis iturus aqua? |
| 33 | sic ubi lux acta est et noctis amicior hora |
| 34 | exhibuit pulso sidera clara die, |
| 35 | protinus in summa vigilantia lumina turre |
| 36 | ponimus, adsuetae signa notamque viae, |
| 37 | tortaque versato ducentes stamina fuso |
| 38 | feminea tardas fallimus arte moras. |
| 39 | quid loquar interea tam longo tempore, quaeris: |
| 40 | nil nisi Leandri nomen in ore meo est. |
| 41 | 'iamne putas exisse domo mea gaudia, nutrix, |
| 42 | an vigilant omnes, et timet ille suos? |
| 43 | iamne suas umeris illum deponere vestes, |
| 44 | pallade iam pingui tinguere membra putas?' |
| 45 | adnuit illa fere; non nostra quod oscula curet, |
| 46 | sed movet obrepens somnus anile caput. |
| 47 | postque morae minimum 'iam certe navigat,' inquam, |
| 48 | 'lentaque dimotis bracchia iactat aquis.' |
| 49 | paucaque cum tacta perfeci stamina terra |
| 50 | an medio possis, quaerimus, esse freto. |
| 51 | et modo prospicimus, timida modo voce precamur, |
| 52 | ut tibi det faciles utilis aura vias; |
| 53 | auribus incertas voces captamus et omnem |
| 54 | adventus strepitum credimus esse tui. |
| 55 | sic ubi deceptae pars est mihi maxima noctis |
| 56 | acta, subit furtim lumina fessa sopor. |
| 57 | forsitan invitus mecum tamen, improbe, dormis |
| 58 | et, quamquam non vis ipse venire, venis. |
| 59 | nam modo te videor prope iam spectare natantem, |
| 60 | bracchia nunc umeris umida ferre meis, |
| 61 | nunc dare quae soleo, madidis velamina membris, |
| 62 | pectora nunc nostro iuncta fovere sinu |
| 63 | multaque praeterea linguae reticenda modestae |
| 64 | quae fecisse iuvat, facta referre pudet. |
| 65 | me miseram! brevis est haec et non vera voluptas; |
| 66 | nam tu cum somno semper abire soles. |
| 67 | firmius, o, cupidi tandem coeamus amantes, |
| 68 | nec careant vera gaudia nostra fide. |
| 69 | cur ego tot viduas exegi frigida noctes? |
| 70 | cur totiens a me, lente morator, abes? |
| 71 | est mare, confiteor, non nunc tractabile nanti; |
| 72 | nocte sed hesterna lenior aura fuit. |
| 73 | cur ea praeterita est? cur non ventura timebas? |
| 74 | tam bona cur periit, nec tibi rapta via est? |
| 75 | protinus ut similis detur tibi copia cursus, |
| 76 | hoc melior certe, quo prior, illa fuit. |
| 77 | at cito mutata est pacati forma profundi. |
| 78 | tempore, cum properas, saepe minore venis. |
| 79 | hic, puto, deprensus nil quod querereris haberes |
| 80 | meque tibi amplexo nulla noceret hiems. |
| 81 | certe ego tum ventos audirem laeta sonantes |
| 82 | et numquam placidas esse precarer aquas. |
| 83 | quid tamen evenit, cur sis metuentior undae |
| 84 | contemptumque prius nunc vereare fretum? |
| 85 | nam memini, cum te saevum veniente minaxque |
| 86 | non minus, aut multo non minus, aequor erat; |
| 87 | cum tibi clamabam: 'sic tu temerarius esto, |
| 88 | ne miserae virtus sit tua flenda mihi.' |
| 89 | unde novus timor hic quoque illa audacia fugit? |
| 90 | magnus ubi est spretis ille natator aquis? |
| 91 | sis tamen hoc potius, quam quod prius esse solebas, |
| 92 | et facias placidum per mare tutus iter - |
| 93 | dummodo sis idem; dum sic, ut scribis, amemur |
| 94 | flammaque non fiat frigidus illa cinis. |
| 95 | non ego tam ventos timeo mea vota morantes, |
| 96 | quam similis vento ne tuus erret amor, |
| 97 | ne non sim tanti, superentque pericula causam |
| 98 | et videar merces esse labore minor. |
| 99 | interdum metuo, patria ne laedar et impar |
| 100 | dicar Abydeno Thressa puella toro. |
| 101 | ferre tamen possum patientius omnia, quam si |
| 102 | otia nescio qua paelice captus agis, |
| 103 | in tua si veniunt alieni colla lacerti |
| 104 | fitque novus nostri finis amoris amor. |
| 105 | a, potius peream, quam crimine vulnerer isto, |
| 106 | fataque sint culpa nostra priora tua! |
| 107 | nec quia venturi dederis mihi signa doloris, |
| 108 | haec loquor aut fama sollicitata nova. |
| 109 | omnia sed vereor! quis enim securus amavit? |
| 110 | cogit et absentes plura timere locus. |
| 111 | felices illas, sua quas praesentia nosse |
| 112 | crimina vera iubet, falsa timere vetat. |
| 113 | nos tam vana movet, quam facta iniuria fallit, |
| 114 | incitat et morsus error uterque pares. |
| 115 | o utinam venias! aut ut ventusve paterve |
| 116 | causaque sit certe femina nulla morae! |
| 117 | quodsi quam sciero, moriar, mihi crede, dolendo; |
| 118 | iamdudum pecca, si mea fata petis. |
| 119 | sed neque peccabis, frustraque ego terreor istis, |
| 120 | quoque minus venias, invida pugnat hiems. |
| 121 | me miseram! quanto planguntur litora fluctu, |
| 122 | et latet obscura condita nube dies! |
| 123 | forsitan ad pontum mater pia venerit Helles |
| 124 | mersaque roratis nata fleatur aquis; |
| 125 | an mare ab inviso privignae nomine dictum |
| 126 | vexat in aequoream versa noverca deam? |
| 127 | non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis; |
| 128 | hac Helle periit, hac ego laedor aqua. |
| 129 | at tibi flammarum memori, Neptune, tuarum |
| 130 | nullus erat ventis impediendus amor: |
| 131 | si neque Amymone nec, laudatissima forma, |
| 132 | criminis est Tyro fabula vana tui, |
| 133 | lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata, |
| 134 | et nondum nexis angue Medusa comis |
| 135 | flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno |
| 136 | et quarum memini nomina lecta mihi. |
| 137 | has certe pluresque canunt, Neptune, poetae |
| 138 | molle latus lateri conposuisse tuo. |
| 139 | cur igitur, totiens vires expertus amoris, |
| 140 | adsuetum nobis turbine claudis iter? |
| 141 | parce, ferox, latoque mari tua proelia misce; |
| 142 | seducit terras haec brevis unda duas. |
| 143 | te decet aut magnas magnum iactare carinas |
| 144 | aut etiam totis classibus esse trucem; |
| 145 | turpe deo pelagi iuvenem terrere natantem |
| 146 | gloriaque est stagno quolibet ista minor. |
| 147 | nobilis ille quidem est et clarus origine, sed non |
| 148 | a tibi suspecto ducit Ulixe genus. |
| 149 | da veniam servaque duos. natat ille; sed isdem |
| 150 | corpus Leandri, spes mea pendet aquis. |
| 151 | sternuit etn lumen - posito nam scribimus illo - |
| 152 | sternuit et nobis prospera signa dedit. |
| 153 | ecce, merum nutrix faustos instillat in ignes |
| 154 | 'cras' que 'erimus plures' inquit et ipsa bibit. |
| 155 | effice nos plures evicta per aequora lapsus, |
| 156 | o penitus toto corde recepte mihi! |
| 157 | in tua castra redi, socii desertor amoris; |
| 158 | ponuntur medio cur mea membra toro? |
| 159 | quod timeas, non est! auso Venus ipsa favebit |
| 160 | sternet et aequoreas aequore nata vias. |
| 161 | ire libet medias ipsi mihi saepe per undas, |
| 162 | sed solet hoc maribus tutius esse fretum. |
| 163 | nam cur hac vectis Phrixo Phrixique sorore |
| 164 | sola dedit vastis femina nomen aquis? |
| 165 | forsitan ad reditum metuas ne tempora desint, |
| 166 | aut gemini nequeas ferre laboris onus. |
| 167 | at nos diversi medium coeamus in aequor |
| 168 | obviaque in summis oscula demus aquis |
| 169 | atque ita quisque suas iterum redeamus ad urbes; |
| 170 | exiguum sed plus quam nihil illud erit. |
| 171 | vel pudor hic utinam, qui nos clam cogit amare, |
| 172 | vel timidus famae cedere vellet amor! |
| 173 | nunc male res iunctae, calor et reverentia pugnant. |
| 174 | quid sequar, in dubio est; haec decet, ille iuvat. |
| 175 | ut semel intravit Colchos Pagasaeus Iason, |
| 176 | impositam celeri Phasida puppe tulit; |
| 177 | ut semel Idaeus Lacedaemona venit adulter, |
| 178 | cum praeda rediit protinus ille sua. |
| 179 | tu quam saepe petis quod amas, tam saepe relinquis, |
| 180 | et quotiens grave sit puppibus ire, natas. |
| 181 | sic tamen, o iuvenis, tumidarum victor aquarum, |
| 182 | sic facito spernas, ut vereare, fretum. |
| 183 | arte laboratae merguntur ab aequore naves; |
| 184 | tu tua plus remis bracchia posse putas? |
| 185 | quod cupis, hoc nautae metuunt, Leandre, natare; |
| 186 | exitus hic fractis puppibus esse solet. |
| 187 | me miseram! cupio non persuadere quod hortor |
| 188 | sisque, precor, monitis fortior ipse meis; |
| 189 | dummodo pervenias excussaque saepe per undas |
| 190 | inicias umeris bracchia lassa meis. |
| 191 | sed mihi, caeruleas quotiens obvertor ad undas, |
| 192 | nescio quid pavidum frigore pectus habet. |
| 193 | nec minus hesternae confundor imagine noctis, |
| 194 | quamvis est sacris illa piata meis. |
| 195 | namque sub aurora iam dormitante lucerna |
| 196 | somnia quo cerni tempore vera solent, |
| 197 | stamina de digitis cecidere sopore remissis |
| 198 | collaque pulvino nostra ferenda dedi. |
| 199 | hic ego ventosas nantem delphina per undas |
| 200 | cernere non dubia sum mihi visa fide: |
| 201 | quem postquam bibulis illisit fluctus harenis, |
| 202 | unda simul miserum vitaque deseruit. |
| 203 | quidquid id est, timeo; nec tu mea somnia ride |
| 204 | nec nisi tranquillo bracchia crede mari. |
| 205 | si tibi non parcis, dilectae parce puellae, |
| 206 | quae numquam nisi te sospite sospes ero. |
| 207 | spes tamen est fractis vicinae pacis in undis; |
| 208 | tu placidas toto pectore finde vias. |
| 209 | interea, quoniam nanti freta pervia non sunt, |
| 210 | leniat invisas littera missa moras. |