Ovidius, Heroides, VIII. Hermione Oresti
| 1 | [Alloquor Hermione nuper fratremque virumque |
| 2 | nunc fratrem. nomen coniugis alter habet.] |
| 3 | Pyrrhus Achillides, animosus imagine patris, |
| 4 | inclusam contra iusque piumque tenet. |
| 5 | quod potui renui, ne non invita tenerer, |
| 6 | cetera femineae non valuere manus. |
| 7 | "quid facis, Aeacidae? non sum sine vindice!" dixi |
| 8 | "haec tibi sub domino est, Pyrrhe, puella suo!" |
| 9 | surdior ille freto clamantem nomen Orestis |
| 10 | traxit inornatis in sua tecta comis. |
| 11 | quid gravius capta Lacedaemone serva tulissem, |
| 12 | si raperet Graias barbara turba nurus? |
| 13 | parcius Andromachen vexavit Achaia victrix, |
| 14 | cum Danaus Phrygias ureret ignis opes. |
| 15 | At tu, cura mei si te pia tangit, Oreste, |
| 16 | inice non timidas in tua iura manus! |
| 17 | an si quis rapiat stabulis armenta reclusis, |
| 18 | arma feras, rapta coniuge lentus eris? |
| 19 | sit socer exemplo nuptae repetitor ademptae, |
| 20 | cui pia militiae causa puella fuit; |
| 21 | si pater ignavus vidua plorasset in aula, |
| 22 | nupta foret Paridi mater, ut ante fuit. |
| 23 | Nec tu mille rates sinuosaque vela pararis |
| 24 | nec numeros Danai militis: ipse veni! |
| 25 | sic quoque eram repetenda tamen, nec turpe marito |
| 26 | aspera pro caro bella tulisse toro. |
| 27 | quid, quod avus nobis idem Pelopeius Atreus, |
| 28 | et si non esses vir mihi, frater eras. |
| 29 | vir, precor, uxori, frater succurre sorori; |
| 30 | instant officio nomina bina tuo. |
| 31 | Me tibi Tyndareus, vita gravis auctor et annis |
| 32 | tradidit; arbitrium neptis habebat avus. |
| 33 | at pater Aeacidae promiserat inscius acti; |
| 34 | plus patre, quo prior est ordine, posset avus. |
| 35 | cum tibi nubebam, nulli mea taeda nocebat; |
| 36 | si iungar Pyrrho, tu mihi laesus eris. |
| 37 | et pater ignoscet nostro Menelaus amori; |
| 38 | succubuit telis praepetis ipse dei. |
| 39 | quem sibi permisit, genero concedet amorem. |
| 40 | proderit exemplo mater amata suo. |
| 41 | tu mihi, quod matri pater est. quas egerat olim |
| 42 | Dardanius partes advena, Pyrrhus agit. |
| 43 | ille licet patriis sine fine superbiat actis; |
| 44 | et tu quae referas facta parentis habes. |
| 45 | Tantalides omnes ipsumque regebat Achillem; |
| 46 | hic pars militiae, dux erat ille ducum. |
| 47 | tu quoque habes proavum Pelopem Pelopisque parentem; |
| 48 | si melius numeres, a Iove quintus eris. |
| 49 | Nec virtute cares. arma invidiosa tulisti; |
| 50 | sed tu quid faceres? induit illa pater. |
| 51 | materia vellem fortis meliore fuisses; |
| 52 | non lecta est operi, sed data causa tuo. |
| 53 | hanc tamen implesti; iuguloque Aegisthus aperto |
| 54 | tecta cruentavit, quae pater ante tuus. |
| 55 | increpat Aeacides laudemque in crimina vertit; |
| 56 | et tamen aspectus sustinet ille meos. |
| 57 | rumpor et ora mihi pariter cum mente tumescunt |
| 58 | pectoraque inclusis ignibus usta dolent. |
| 59 | Hermione coram quisquamne obiecit Oresti, |
| 60 | nec mihi sunt vires, nec ferus ensis adest! |
| 61 | flere licet certe; flendo diffundimus iram, |
| 62 | perque sinum lacrimae fluminis instar eunt. |
| 63 | has semper solas habeo semperque profundo; |
| 64 | ument incultae fonte perenne genae. |
| 65 | Num generis fato, quod nostros errat in annos, |
| 66 | Tantalides matres apta rapina sumus? |
| 67 | non ego fluminei referam mendacia cygni |
| 68 | nec querar in plumis delituisse Iovem. |
| 69 | qua duo porrectus longe freta distinet Isthmos, |
| 70 | vecta peregrinis Hippodamia rotis. |
| 71 | Castori Amyclaeo et Amyclaeo Polluci |
| 72 | reddita Moposia Taenaris urbe soror; |
| 73 | Taenaris Idaeo trans aequor ab hospite rapta |
| 74 | Argolicas pro se vertit in arma manus. |
| 75 | vix equidem memini. memini tamen: omnia luctus, |
| 76 | omnia solliciti plena timoris erant. |
| 77 | flebat avus Phoebeque soror fratresque gemelli, |
| 78 | orabat superos Leda suumque Iovem. |
| 79 | ipsa ego non longos etiam tunc scissa capillos |
| 80 | clamabam "sine me, me sine, mater abis?" |
| 81 | nam coniunx aberat. ne non Pelopeia credar, |
| 82 | ecce Neoptolemo praeda parata fui. |
| 83 | Pelides utinam vitasset Apollinis arcus! |
| 84 | damnaret nati facta proterva pater. |
| 85 | nec quondam placuit nec nunc placuisset Achilli |
| 86 | abducta viduum coniuge flere virum. |
| 87 | quae mea caelestes iniuria fecit iniquos? |
| 88 | quodve mihi miserae sidus obesse querar? |
| 89 | parva mea sine matre fui; pater arma ferebat; |
| 90 | et duo cum vivant, orba duobus eram. |
| 91 | non tibi blanditias primis, mea mater, in annis |
| 92 | incerto dictas ore puella tuli. |
| 93 | non ego captavi brevibus tua colla lacertis, |
| 94 | nec gremio sedi sarcina grata tuo. |
| 95 | non cultus tibi cura mei, nec pacta marito |
| 96 | intravi thalamos matre parante novos. |
| 97 | obvia prodieram reduci tibi - vera fatebor - |
| 98 | nec facies nobis nota parentis erat! |
| 99 | te tamen esse Helenen, quod eras pulcherrima, sensi; |
| 100 | ipsa requirebas quae tua nata foret. |
| 101 | Pars haec una mihi, coniunx bene cessit Orestes; |
| 102 | is quoque, ni pro se pugnet, ademptus erit. |
| 103 | Pyrrhus habet captam reduce et victore parente; |
| 104 | munus et hoc nobis diruta Troia dedit! |
| 105 | cum tamen altus equis Titan radiantibus instant, |
| 106 | perfruor infelix liberiore malo; |
| 107 | nox ubi me thalamis ululantem et acerba gementem |
| 108 | condidit in maesto procubuique toro, |
| 109 | pro somno lacrimis oculi funguntur obortis |
| 110 | quaque licet fugio sicut ab hoste viro. |
| 111 | saepe malis stupeo rerumque oblita locique |
| 112 | ignara tetigi Scyria membra manu; |
| 113 | utque nefas sensi, male corpora tacta relinquo |
| 114 | et mihi pollutas credor habere manus. |
| 115 | saepe Neoptolemi pro nomine nomen Orestis |
| 116 | exit, et errorem vocis ut omen amo. |
| 117 | Per genus infelix iuro generisque parentem, |
| 118 | qui freta, qui terras et sua regna quatit; |
| 119 | per patris ossa tui, patrui mihi, quae tibi debent, |
| 120 | quod se sub tumulo fortiter ulta iacent: |
| 121 | aut ego praemoriar primoque exstinguar in aevo, |
| 122 | aut ego Tantalidae Tantalis uxor ero! |