Ovidius, Heroides, VI. Hypsipyle Iasoni
| 1 | [Lemnias Hypsipyle Bacchi genus Aesone nato |
| 2 | dicit: et in verbis pars quota mentis erat?] |
| 3 | Litora Thessaliae reduci tetigisse carina |
| 4 | diceris auratae vellere dives ovis. |
| 5 | gratulor incolumi quantum sinis; hoc tamen ipso |
| 6 | debueram scripto certior esse tuo. |
| 7 | nam ne pacta tibi praeter mea regna redires, |
| 8 | cum cuperes, ventos non habuisse potes: |
| 9 | quamlibet adverso signatur epistula vento, |
| 10 | Hypsipyle missa digna salute fui! |
| 11 | Cur mihi fama prior quam littera nuntia venit: |
| 12 | isse sacros Martis sub iuga panda boves, |
| 13 | seminibus iactis segetes adolesse virorum |
| 14 | inque necem dextra non eguisse tua, |
| 15 | pervigilem spolium pecudis servasse draconem, |
| 16 | rapta tamen forti vellera fulva manu? |
| 17 | hoc ego si possem timide credentibus "ista |
| 18 | ipse mihi scripsit" dicere, quanta forem! |
| 19 | Quid queror officium lenti cessasse mariti? |
| 20 | obsequium, maneo si tua, grande tuli. |
| 21 | barbara narratur venisse venefica tecum |
| 22 | in mihi promissi parte recepta tori. |
| 23 | credula res amor est. utinam temeraria dicar |
| 24 | criminibus falsis insimulasse virum! |
| 25 | nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris |
| 26 | venerat et tactum vix bene limen erat, |
| 27 | "Aesonides," dixi, "quid agit meus?" ille pudore |
| 28 | haesit in opposita lumina fixus humo. |
| 29 | protinus exilui tunicisque a pectore ruptis |
| 30 | "vivit? an," exclamo, "me quoque fata vocant?" |
| 31 | "vivit," ait timidus; timidum iurare coegi. |
| 32 | vix mihi teste deo credita vita tua est. |
| 33 | Utque animus rediit, tua facta requirere coepi: |
| 34 | narrat aeripedes Martis arasse boves, |
| 35 | vipereos dentes in humum pro semine iactos |
| 36 | et subito natos arma tulisse viros, |
| 37 | terrigenas populos civili Marte peremptos |
| 38 | inplesse aetatis fata diurna suae. |
| 39 | devictus serpens. iterum, si vivat Iason, |
| 40 | quaerimus; alternant spesque timorque fidem. |
| 41 | Singula dum narrat, studio cursuque loquendi |
| 42 | detegit ingenio vulnera nostra suo. |
| 43 | heus, ubi pacta fides? ubi conubialia iura |
| 44 | faxque sub arsuros dignior ire rogos? |
| 45 | non ego sum furto tibi cognita. pronuba Iuno |
| 46 | affuit et sertis tempora vinctus Hymen. |
| 47 | at mihi nec Iuno nec Hymen, sed tristis Erinys |
| 48 | praetulit infaustas sanguinolenta faces. |
| 49 | Quid mihi cum Minyis? quid cum Tritonide pinu? |
| 50 | quid tibi cum patria, navita Tiphy, mea? |
| 51 | non erat hic aries villo spectabilis aureo, |
| 52 | nec senis Aeetae regia Lemnos erat. |
| 53 | certa fui primo - sed me mala fata trahebant - |
| 54 | hospita feminea pellere castra manu |
| 55 | Lemniadesque viros - nimium quoque! - vincere norunt: |
| 56 | milite tam forti vita tuenda fuit! |
| 57 | Urbe virum vidi tectoque animoque recepi. |
| 58 | hic tibi bisque aestas bisque cucurrit hiems. |
| 59 | tertia messis erat, cum tu dare vela coactus |
| 60 | inplesti lacrimis talia verba tuis: |
| 61 | "abstrahor, Hypsipyle. sed dent modo fata recursus; |
| 62 | vir tuus hinc abeo, vir tibi semper ero. |
| 63 | quod tamen e nobis gravida celatur in alvo, |
| 64 | vivat et eiusdem simus uterque parens!" |
| 65 | Hactenus. et lacrimis in falsa cadentibus ora |
| 66 | cetera te memini non potuisse loqui. |
| 67 | Ultimus e sociis sacram conscendis in Argon; |
| 68 | illa volat, ventus concava vela tenet. |
| 69 | caerula propulsae subducitur unda carinae: |
| 70 | terra tibi, nobis adspiciuntur aquae. |
| 71 | in latus omne patens turris circumspicit undas; |
| 72 | huc feror et lacrimis osque sinusque madent. |
| 73 | per lacrimas specto cupidaeque faventia menti |
| 74 | longius adsueto lumina nostra vident. |
| 75 | adde preces castas inmixtaque vota timori |
| 76 | nunc quoque te salvo persoluenda mihi! |
| 77 | Vota ego persolvam? votis Medea fruetur! |
| 78 | cor dolet atque ira mixtus abundat amor. |
| 79 | dona feram templis, vivum quod Iasona perdo? |
| 80 | hostia pro damnis concidat icta meis? |
| 81 | Non equidem secura fui semperque verebar, |
| 82 | ne pater Argolica sumeret urbe nurum. |
| 83 | Argolidas timui - nocuit mihi barbara paelex! |
| 84 | non expectato vulnus ab hoste tuli. |
| 85 | nec facie meritisque placet, sed carmina novit |
| 86 | diraque cantata pabula falce metit. |
| 87 | illa reluctantem cursu deducere Lunam |
| 88 | nititur et tenebris abdere Solis equos; |
| 89 | illa refrenat aquas obliquaque flumina sistit, |
| 90 | illa loco silvas vivaque saxa movet. |
| 91 | per tumulos errat passis discincta capillis |
| 92 | certaque de tepidis colligit ossa rogis. |
| 93 | devovet absentis simulacraque cerea figit |
| 94 | et miserum tenues in iecur urget acus. |
| 95 | et quae nescierim melius: male quaeritur herbis |
| 96 | moribus et forma conciliandus amor. |
| 97 | Hanc potes amplecti thalamoque relictus in uno |
| 98 | inpavidus somno nocte silente frui? |
| 99 | scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit: |
| 100 | quaque feros angues, te quoque mulcet ope. |
| 101 | adde quod adscribi factis procerumque tuisque |
| 102 | se favet et titulo coniugis uxor obest. |
| 103 | atque aliquis Peliae de partibus acta venenis |
| 104 | inputat et populum qui sibi credat habet: |
| 105 | non haec Aesonides, sed Phasias Aeetine |
| 106 | aurea Phrixeae terga revellit ovis. |
| 107 | non probat Alcimede mater tua - consule matrem! - |
| 108 | non pater, a gelido cui venit axe nurus. |
| 109 | illa sibi a Tanai Scythiaeque paludibus udae |
| 110 | quaerat et a patria Phasidis usque virum. |
| 111 | Mobilis Aesonide vernaque incertior aura, |
| 112 | cur tua polliciti pondere verba carent? |
| 113 | vir meus hinc ieras, vir non meus inde redisti - |
| 114 | sim reducis coniunx, sicut euntis eram. |
| 115 | si te nobilitas generosaque nomina tangunt: |
| 116 | en ego Minoo nata Thoante feror. |
| 117 | Bacchus avus: Bacchi coniunx redimita corona |
| 118 | praeradiat stellis signa minora suis. |
| 119 | dos tibi Lemnos erit, terra ingeniosa colenti; |
| 120 | me quoque dotalis inter habere potes. |
| 121 | Nunc etiam peperi. gratare ambobus, Iason - |
| 122 | dulce mihi gravidae fecerat auctor onus. |
| 123 | felix in numero quoque sum prolemque gemellam |
| 124 | pignora Lucina bina favente dedi. |
| 125 | si quaeris, cui sint similes, cognosceris illis: |
| 126 | fallere non norunt, cetera patris habent; |
| 127 | legatos quos paene dedi pro matre ferendos; |
| 128 | sed tenuit coeptas saeva noverca vias. |
| 129 | Medeam timui - plus est Medea noverca - |
| 130 | Medeae faciunt ad scelus omne manus. |
| 131 | Spargere quae fratris potuit lacerata per agros |
| 132 | corpora, pignoribus parceret illa meis? |
| 133 | hanc, tamen o demens Colchisque ablate venenis, |
| 134 | diceris Hypsipyles praeposuisse toro? |
| 135 | turpiter illa virum cognovit adultera virgo, |
| 136 | me tibi teque mihi taeda pudica dedit. |
| 137 | prodidit illa patrem - rapui de caede Thoanta. |
| 138 | deseruit Colchos - me mea Lemnos habet. |
| 139 | Quid refert, scelerata piam si vincit? et ipso |
| 140 | crimine dotata est emeruitque virum. |
| 141 | Lemniadum facinus culpo, non miror, Iason! |
| 142 | quamlibet ignavis ipse dat arma dolor. |
| 143 | dic age, si ventis ut oportuit actus iniquis |
| 144 | intrasses portus tuque comesque meos |
| 145 | obviaque exissem fetu comitante gemello - |
| 146 | hiscere nempe tibi terra roganda fuit! - |
| 147 | quo vultu natos, quo me scelerate videres? |
| 148 | perfidiae pretio qua nece dignus eras? |
| 149 | ipse quidem per me tutus sospesque fuisses, |
| 150 | non quia tu dignus, sed quia mitis ego. |
| 151 | paelicis ipsa meos implessem sanguine vultus, |
| 152 | quosque veneficiis abstulit illa suis. |
| 153 | Medeae Medea forem. quod si quid ab alto |
| 154 | iustus adest votis Iuppiter ipse meis, |
| 155 | quod gemit Hypsipyle, lecti quoque subnuba nostri |
| 156 | maereat et leges sentiat ipsa suas |
| 157 | utque ego destituor coniunx materque duorum, |
| 158 | a totidem natis orba sit aque viro! |
| 159 | nec male parta diu teneat peiusque relinquat: |
| 160 | exulet et toto quaerat in orbe fugam. |
| 161 | quam fratri germana fuit miseroque parenti |
| 162 | filia tam natis, tam sit acerba viro! |
| 163 | cum mare, cum terras consumpserit, aera temptet; |
| 164 | erret inops, exspes, caede cruenta sua. |
| 165 | haec ego, coniugio fraudata Thoantias, oro. |
| 166 | vivite devoto nuptaque virque toro! |