Ovidius, Heroides, IV. Phaedra Hippolyto
| 1 | Quam nisi tu dederis, caritura est ipsa, salutem |
| 2 | mittit Amazonio Cressa puella viro. |
| 3 | perlege, quodcumque est - quid epistula lecta nocebit? |
| 4 | te quoque in hac aliquid quod iuvet esse potest; |
| 5 | his arcana notis terra pelagoque feruntur. |
| 6 | inspicit acceptas hostis ab hoste notas. |
| 7 | Ter tecum conata loqui ter inutilis haesit |
| 8 | lingua, ter in primo restitit ore sonus. |
| 9 | qua licet et sequitur, pudor est miscendus amori; |
| 10 | dicere quae puduit, scribere iussit amor. |
| 11 | quidquid Amor iussit, non est contemnere tutum; |
| 12 | regnat et in dominos ius habet ille deos. |
| 13 | ille mihi primo dubitanti scribere dixit: |
| 14 | 'scribe! dabit victas ferreus ille manus.' |
| 15 | adsit et, ut nostras avido fovet igne medullas, |
| 16 | figat sic animos in mea vota tuos! |
| 17 | Non ego nequitia socialia foedera rumpam; |
| 18 | fama - velim quaeras - crimine nostra vacat. |
| 19 | venit amor gravius, quo serius - urimur intus; |
| 20 | urimur, et caecum pectora vulnus habent. |
| 21 | scilicet ut teneros laedunt iuga prima iuvencos, |
| 22 | frenaque vix patitur de grege captus equus, |
| 23 | sic male vixque subit primos rude pectus amores, |
| 24 | sarcinaque haec animo non sedet apta meo. |
| 25 | ars fit, ubi a teneris crimen condiscitur annis; |
| 26 | cui venit exacto tempore, peius amat. |
| 27 | tu nova servatae capies libamina famae, |
| 28 | et pariter nostrum fiet uterque nocens. |
| 29 | est aliquid, plenis pomaria carpere ramis, |
| 30 | et tenui primam delegere ungue rosam. |
| 31 | si tamen ille prior, quo me sine crimine gessi, |
| 32 | candor ab insolita labe notandus erat, |
| 33 | at bene successit, digno quod adurimur igni; |
| 34 | peius adulterio turpis adulter obest. |
| 35 | si mihi concedat Iuno fratremque virumque, |
| 36 | Hippolytum videor praepositura Iovi! |
| 37 | Iam quoque - vix credes - ignotas mittor in artes; |
| 38 | est mihi per saevas impetus ire feras. |
| 39 | iam mihi prima dea est arcu praesignis adunco |
| 40 | Delia; iudicium subsequor ipsa tuum. |
| 41 | in nemus ire libet pressisque in retia cervis |
| 42 | hortari celeris per iuga summa canes, |
| 43 | aut tremulum excusso iaculum vibrare lacerto, |
| 44 | aut in graminea ponere corpus humo. |
| 45 | saepe iuvat versare leves in pulvere currus |
| 46 | torquentem frenis ora fugacis equi; |
| 47 | nunc feror, ut Bacchi furiis Eleleides actae, |
| 48 | quaeque sub Idaeo tympana colle movent, |
| 49 | aut quas semideae Dryades Faunique bicornes |
| 50 | numine contactas attonuere suo. |
| 51 | namque mihi referunt, cum se furor ille remisit, |
| 52 | omnia; me tacitam conscius urit amor. |
| 53 | Forsitan hunc generis fato reddamus amorem, |
| 54 | et Venus ex tota gente tributa petat. |
| 55 | Iuppiter Europen - prima est ea gentis origo - |
| 56 | dilexit, tauro dissimulante deum. |
| 57 | Pasiphae mater, decepto subdita tauro, |
| 58 | enixa est utero crimen onusque suo. |
| 59 | perfidus Aegides, ducentia fila secutus, |
| 60 | curva meae fugit tecta sororis ope. |
| 61 | en, ego nunc, ne forte parum Minoia credar, |
| 62 | in socias leges ultima gentis eo! |
| 63 | hoc quoque fatale est: placuit domus una duabus; |
| 64 | me tua forma capit, capta parente soror. |
| 65 | Thesides Theseusque duas rapuere sorores - |
| 66 | ponite de nostra bina tropaea domo! |
| 67 | Tempore quo nobis inita est Cerealis Eleusin, |
| 68 | Gnosia me vellem detinuisset humus! |
| 69 | tunc mihi praecipue (nec non tamen ante placebas) |
| 70 | acer in extremis ossibus haesit amor. |
| 71 | candida vestis erat, praecincti flore capilli, |
| 72 | flava verecundus tinxerat ora rubor, |
| 73 | quemque vocant aliae vultum rigidumque trucemque, |
| 74 | pro rigido Phaedra iudice fortis erat. |
| 75 | sint procul a nobis iuvenes ut femina compti! - |
| 76 | fine coli modico forma virilis amat. |
| 77 | te tuus iste rigor positique sine arte capilli |
| 78 | et levis egregio pulvis in ore decet. |
| 79 | sive ferocis equi luctantia colla recurvas, |
| 80 | exiguo flexos miror in orbe pedes; |
| 81 | seu lentum valido torques hastile lacerto, |
| 82 | ora ferox in se versa lacertus habet, |
| 83 | sive tenes lato venabula cornea ferro. |
| 84 | denique nostra iuvat lumina, quidquid agis. |
| 85 | Tu modo duritiam silvis depone iugosis; |
| 86 | non sum militia digna perire tua. |
| 87 | quid iuvat incinctae studia exercere Dianae, |
| 88 | et Veneri numeros eripuisse suos? |
| 89 | quod caret alterna requie, durabile non est; |
| 90 | haec reparat vires fessaque membra novat. |
| 91 | arcus - et arma tuae tibi sunt imitanda Dianae - |
| 92 | si numquam cesses tendere, mollis erit. |
| 93 | clarus erat silvis Cephalus, multaeque per herbas |
| 94 | conciderant illo percutiente ferae; |
| 95 | nec tamen Aurorae male se praebebat amandum. |
| 96 | ibat ad hunc sapiens a sene diva viro. |
| 97 | saepe sub ilicibus Venerem Cinyraque creatum |
| 98 | sustinuit positos quaelibet herba duos. |
| 99 | arsit et Oenides in Maenalia Atalanta; |
| 100 | illa ferae spolium pignus amoris habet. |
| 101 | nos quoque quam primum turba numeremur in ista! |
| 102 | si Venerem tollas, rustica silva tua est. |
| 103 | ipsa comes veniam, nec me latebrosa movebunt |
| 104 | saxa neque obliquo dente timendus aper. |
| 105 | Aequora bina suis obpugnant fluctibus isthmon, |
| 106 | et tenuis tellus audit utrumque mare. |
| 107 | hic tecum Troezena colam, Pittheia regna; |
| 108 | iam nunc est patria carior illa mea. |
| 109 | tempore abest aberitque diu Neptunius heros; |
| 110 | illum Pirithoi detinet ora sui. |
| 111 | praeposuit Theseus - nisi si manifesta negamus - |
| 112 | Pirithoum Phaedrae Pirithoumque tibi. |
| 113 | sola nec haec ad nos iniuria venit ab illo; |
| 114 | in magnis laesi rebus uterque sumus. |
| 115 | ossa mei fratris clava perfracta trinodi |
| 116 | sparsit humi; soror est praeda relicta feris. |
| 117 | prima securigeras inter virtute puellas |
| 118 | te peperit, nati digna vigore parens; |
| 119 | si quaeras, ubi sit - Theseus latus ense peregit, |
| 120 | nec tanto mater pignore tuta fuit. |
| 121 | at ne nupta quidem taedaque accepta iugali - |
| 122 | cur, nisi ne caperes regna paterna nothus? |
| 123 | addidit et fratres ex me tibi, quos tamen omnis |
| 124 | non ego tollendi causa, sed ille fuit. |
| 125 | o utinam nocitura tibi, pulcherrime rerum, |
| 126 | in medio nisu viscera rupta forent! |
| 127 | i nunc, sic meriti lectum reverere parentis - |
| 128 | quem fugit et factis abdicat ipse suis! |
| 129 | Nec, quia privigno videar coitura noverca, |
| 130 | terruerint animos nomina vana tuos. |
| 131 | ista vetus pietas, aevo moritura futuro, |
| 132 | rustica Saturno regna tenente fuit. |
| 133 | Iuppiter esse pium statuit, quodcumque iuvaret, |
| 134 | et fas omne facit fratre marita soror. |
| 135 | illa coit firma generis iunctura catena, |
| 136 | inposuit nodos cui Venus ipsa suos. |
| 137 | nec labor est celare, licet peccemus, amorem. |
| 138 | cognato poterit nomine culpa tegi. |
| 139 | viderit amplexos aliquis, laudabimur ambo; |
| 140 | dicar privigno fida noverca meo. |
| 141 | non tibi per tenebras duri reseranda mariti |
| 142 | ianua, non custos decipiendus erit; |
| 143 | ut tenuit domus una duos, domus una tenebit; |
| 144 | oscula aperta dabas, oscula aperta dabis; |
| 145 | tutus eris mecum laudemque merebere culpa, |
| 146 | tu licet in lecto conspiciare meo. |
| 147 | tolle moras tantum properataque foedera iunge - |
| 148 | qui mihi nunc saevit, sic tibi parcat Amor! |
| 149 | non ego dedignor supplex humilisque precari. |
| 150 | heu! ubi nunc fastus altaque verba iacent? |
| 151 | et pugnare diu nec me submittere culpae |
| 152 | certa fui - certi siquid haberet amor; |
| 153 | victa precor genibusque tuis regalia tendo |
| 154 | bracchia! quid deceat, non videt ullus amans. |
| 155 | depudui, profugusque pudor sua signa reliquit. |
| 156 | Da veniam fasse duraque corda doma! |
| 157 | quod mihi sit genitor, qui possidet aequora, Minos, |
| 158 | quod veniant proavi fulmina torta manu, |
| 159 | quod sit avus radiis frontem vallatus acutis, |
| 160 | purpureo tepidum qui movet axe diem - |
| 161 | nobilitas sub amore iacet! miserere priorum |
| 162 | et, mihi si non vis parcere, parce meis! |
| 163 | est mihi dotalis tellus Iovis insula, Crete - |
| 164 | serviat Hippolyto regia tota meo! |
| 165 | Flecte, ferox, animos! potuit corrumpere taurum |
| 166 | mater; eris tauro saevior ipse truci? |
| 167 | per Venerem, parcas, oro, quae plurima mecum est! |
| 168 | sic numquam, quae te spernere possit, ames; |
| 169 | sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit, |
| 170 | silvaque perdendas praebeat alta feras; |
| 171 | sic faveant Satyri montanaque numina Panes, |
| 172 | et cadat adversa cuspide fossus aper; |
| 173 | sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse puellas |
| 174 | diceris, arentem quae levet unda sitim! |
| 175 | Addimus his precibus lacrimas quoque; verba precantis |
| 176 | qui legis, et lacrimas finge videre meas! |