Ovidius, Epistulae ex Ponto, 4, IX. Graecino
| 1 | Unde licet, non unde iuvat, Graecine, salutem |
| 2 | mittit ab Euxinis hanc tibi Naso vadis |
| 3 | missaque, di faciant, auroram occurrat ad illam |
| 4 | bis senos fascis quae tibi prima dabit, |
| 5 | ut, quoniam sine me tanges Capitolia consul |
| 6 | et fiam turbae pars ego nulla tuae, |
| 7 | in domini subeat partis et praestet amici |
| 8 | officium iusso littera nostra die. |
| 9 | Atque, ego si fatis genitus melioribus essem |
| 10 | et mea sincero curreret axe rota, |
| 11 | quo nunc nostra manus per scriptum fungitur, esset |
| 12 | lingua salutandi munere functa tui |
| 13 | gratatusque darem cum dulcibus oscula verbis |
| 14 | nec minus ille meus quam tuus esset honor. |
| 15 | Illa, confiteor, sic essem luce superbus |
| 16 | ut caperet fastus vix domus ulla meos, |
| 17 | dumque latus sancti cingit tibi turba senatus, |
| 18 | consulis ante pedes ire iuberer eques |
| 19 | et, quamquam cuperem semper tibi proximus esse, |
| 20 | gauderem lateris non habuisse locum |
| 21 | nec querulus, turba quamvis eliderer, essem, |
| 22 | sed foret a populo tum mihi dulce premi. |
| 23 | Prospicerem gaudens quantus foret agminis ordo |
| 24 | densaque quam longum turba teneret iter, |
| 25 | quoque magis noris quam me vulgaria tangant, |
| 26 | spectarem qualis purpura te tegeret. |
| 27 | Signa quoque in sella nossem formata curuli |
| 28 | et totum Numidi sculptile dentis opus. |
| 29 | At cum Tarpeias esses deductus in arces, |
| 30 | dum caderet iussu victima sacra tuo, |
| 31 | me quoque secreto grates sibi magnus agentem |
| 32 | audisset media qui sedet aede deus |
| 33 | turaque mente magis plena quam lance dedissem |
| 34 | ter quater imperii laetus honore tui. |
| 35 | Hic ego praesentes inter numerarer amicos, |
| 36 | mitia ius Urbis si modo fata darent, |
| 37 | quaeque mihi sola capitur nunc mente voluptas, |
| 38 | tunc oculis etiam percipienda foret. |
| 39 | Non ita caelitibus visum est, et forsitan aequis. |
| 40 | Nam quid me poenae causa negata iuvet? |
| 41 | Mente tamen, quae sola loco non exulat, utar, |
| 42 | praetextam fasces aspiciamque tuos. |
| 43 | Haec modo te populo reddentem iura videbit |
| 44 | et se secretis finget adesse tuis, |
| 45 | nunc longi reditus hastae subponere lustri |
| 46 | credet et exacta cuncta locare fide, |
| 47 | nunc facere in medio facundum verba senatu |
| 48 | publica quaerentem quid petat utilitas, |
| 49 | nunc pro Caesaribus superis decernere grates |
| 50 | albave opimorum colla ferire boum. |
| 51 | Atque utinam, cum iam fueris potiora precatus, |
| 52 | ut mihi placetur principis ira roges! |
| 53 | Surgat ad hanc vocem plena pius ignis ab ara |
| 54 | detque bonum voto lucidus omen apex! |
| 55 | Interea, qua parte licet, ne cuncta queramur, |
| 56 | hic quoque te festum consule tempus agam. |
| 57 | Altera laetitiae est nec cedens causa priori: |
| 58 | successor tanti frater honoris erit. |
| 59 | Nam tibi finitum summo, Graecine, Decembri |
| 60 | imperium Iani suscipit ille die, |
| 61 | quaeque est in vobis pietas, alterna feretis |
| 62 | gaudia, tu fratris fascibus, ille tuis. |
| 63 | Sic tu bis fueris consul, bis consul et ille, |
| 64 | inque domo binus conspicietur honor. |
| 65 | Qui quamquam est ingens et nullum Martia summo |
| 66 | altius imperium consule Roma videt, |
| 67 | multiplicat tamen hunc gravitas auctoris honorem |
| 68 | et maiestatem res data dantis habet. |
| 69 | Iudiciis igitur liceat Flaccoque tibique |
| 70 | talibus Augusti tempus in omne frui. |
| 71 | Quod tamen ab rerum cura propiore vacabit, |
| 72 | vota, precor, votis addite vestra meis, |
| 73 | et si quem dabit aura sinum, iactate rudentis, |
| 74 | exeat e Stygiis ut mea navis aquis. |
| 75 | Praefuit his, Graecine, locis modo Flaccus et illo |
| 76 | ripa ferox Histri sub duce tuta fuit. |
| 77 | Hic tenuit Mysas gentis in pace fideli, |
| 78 | hic arcu fisos terruit ense Getas. |
| 79 | Hic raptam Troesmin celeri virtute recepit |
| 80 | infecitque fero sanguine Danuvium. |
| 81 | Quaere loci faciem Scythicique incommoda caeli |
| 82 | et quam vicino terrear hoste roga, |
| 83 | sintne litae tenues serpentis felle sagittae, |
| 84 | fiat an humanum victima dira caput, |
| 85 | mentiar, an coeat duratus frigore Pontus |
| 86 | et teneat glacies iugera multa freti. |
| 87 | Haec ubi narrarit, quae sit mea fama require, |
| 88 | quoque modo peragam tempora dura roga. |
| 89 | Non sumus hic odio nec scilicet esse meremur, |
| 90 | nec cum fortuna mens quoque versa mea est. |
| 91 | Illa quies animi quam tu laudare solebas, |
| 92 | ille vetus solito perstat in ore pudor. |
| 93 | Sic ego sum longe, sic hic, ubi barbarus hostis |
| 94 | ut fera plus valeant legibus arma facit, |
| 95 | rem queat ut nullam tot iam, Graecine, per annos |
| 96 | femina de nobis virve puerve queri. |
| 97 | Hoc facit ut misero faveant adsintque Tomitae, |
| 98 | haec quoniam tellus testificanda mihi est. |
| 99 | Illi me, quia velle vident, discedere malunt, |
| 100 | respectu cupiunt hic tamen esse sui. |
| 101 | Nec mihi credideris: extant decreta quibus nos |
| 102 | laudat et inmunes publica cera facit. |
| 103 | Conveniens miseris et quamquam gloria non sit, |
| 104 | proxima dant nobis oppida munus idem. |
| 105 | Nec pietas ignota mea est: videt hospita terra |
| 106 | in nostra sacrum Caesaris esse domo. |
| 107 | Stant pariter natusque pius coniunxque sacerdos, |
| 108 | numina iam facto non leviora deo. |
| 109 | Neu desit pars ulla domus, stat uterque nepotum, |
| 110 | hic aviae lateri proximus, ille patris. |
| 111 | His ego do totiens cum ture precantia verba, |
| 112 | Eoo quotiens surgit ab orbe dies. |
| 113 | Tota, licet quaeras, hoc me non fingere dicet |
| 114 | officii testis Pontica terra mei. |
| 115 | Pontica me tellus, quantis hac possumus ara, |
| 116 | natalem ludis scit celebrare dei. |
| 117 | Nec minus hospitibus pietas est cognita talis, |
| 118 | Misit in has si quos longa Propontis aquas. |
| 119 | Is quoque quo Laevus fuerat sub praeside Pontus |
| 120 | audierit frater forsitan ista tuus. |
| 121 | Fortuna est inpar animo talique libenter |
| 122 | exiguas carpo munere pauper opes. |
| 123 | Nec vestris damus haec oculis procul Urbe remoti, |
| 124 | contenti tacita sed pietate sumus. |
| 125 | Et tamen haec tangent aliquando Caesaris aures: |
| 126 | nil illi toto quod fit in orbe latet. |
| 127 | Tu certe scis haec, superis adscite, videsque, |
| 128 | Caesar, ut est oculis subdita terra tuis, |
| 129 | tu nostras audis inter convexa locatus |
| 130 | sidera, sollicito quas damus ore, preces. |
| 131 | Perveniant istuc et carmina forsitan illa |
| 132 | quae de te misi caelite facta novo! |
| 133 | Auguror his igitur flecti tua numina nec tu |
| 134 | inmerito nomen mite Parentis habes. |