Ovidius, Epistulae ex Ponto, 4, II. Severo
| 1 | Quod legis, o vates magnorum maxime regum, |
| 2 | venit ab intonsis usque, Severe, Getis, |
| 3 | cuius adhuc nomen nostros tacuisse libellos, |
| 4 | si modo permittis dicere vera, pudet. |
| 5 | Orba tamen numeris cessavit epistula numquam |
| 6 | ire per alternas officiosa vices. |
| 7 | Carmina sola tibi memorem testantia curam |
| 8 | non data sunt: quid enim quae facis ipse darem? |
| 9 | Quis mel Aristaeo, quis Baccho vina Falerna, |
| 10 | Triptolemo fruges, poma det Alcinoo? |
| 11 | Fertile pectus habes interque Helicona colentes |
| 12 | uberius nulli provenit ista seges. |
| 13 | Mittere ad hunc carmen frondes erat addere silvis. |
| 14 | Haec mihi cunctandi causa, Severe, fuit. |
| 15 | Nec tamen ingenium nobis respondet ut ante, |
| 16 | sed siccum sterili vomere litus aro. |
| 17 | Scilicet ut limus venas excaecat in undis |
| 18 | laesaque subpresso fonte resistit aqua, |
| 19 | pectora sic mea sunt limo vitiata malorum |
| 20 | et carmen vena pauperiore fluit. |
| 21 | Si quis in hac ipsum terra posuisset Homerum, |
| 22 | esset, crede mihi, factus et ille Getes. |
| 23 | Da veniam fasso, studiis quoque frena remisi |
| 24 | ducitur et digitis littera rara meis. |
| 25 | Inpetus ille sacer qui vatum pectora nutrit, |
| 26 | qui prius in nobis esse solebat, abest. |
| 27 | Vix venit ad partes, vix sumptae Musa tabellae |
| 28 | inponit pigras paene coacta manus, |
| 29 | parvaque, ne dicam scribendi nulla voluptas |
| 30 | est mihi nec numeris nectere verba iuvat, |
| 31 | sive quod hinc fructus adeo non cepimus ullos, |
| 32 | principium nostri res sit ut ista mali, |
| 33 | sive quod in tenebris numerosos ponere gestus |
| 34 | quodque legas nulli scribere carmen idem est: |
| 35 | excitat auditor studium laudataque virtus |
| 36 | crescit et inmensum gloria calcar habet. |
| 37 | Hic mea cui recitem nisi flavis scripta Corallis |
| 38 | quasque alias gentes barbarus Hister habet? |
| 39 | Sed quid solus agam quaque infelicia perdam |
| 40 | otia materia subripiamque diem? |
| 41 | Nam quia nec vinum nec me tenet alea fallax |
| 42 | per quae clam tacitum tempus abire solet |
| 43 | nec me - quod cuperem, si per fera bella liceret - |
| 44 | oblectat cultu terra novata suo, |
| 45 | quid nisi Pierides, solacia frigida, restant, |
| 46 | non bene de nobis quae meruere deae? |
| 47 | At tu, cui bibitur felicius Aonius fons, |
| 48 | utiliter studium quod tibi cedit ama |
| 49 | sacraque Musarum merito cole, quodque legamus |
| 50 | huc aliquod curae mitte recentis opus. |