| 1 | Naso suo - posuit nomen quam paene! - sodali |
| 2 | mittit ab Euxinis hoc breve carmen aquis. |
| 3 | At si cauta parum scripsisset dextra quis esses, |
| 4 | forsitan officio parta querela foret. |
| 5 | Cur tamen hoc aliis tutum credentibus unus |
| 6 | adpellent ne te carmina nostra rogas? |
| 7 | Quanta sit in media clementia Caesaris ira, |
| 8 | si nescis, ex me certior esse potes. |
| 9 | Huic ego quam patior nil possem demere poenae, |
| 10 | si iudex meriti cogerer esse mei. |
| 11 | Non vetat ille sui quemquam meminisse sodalis |
| 12 | nec prohibet tibi me scribere teque mihi. |
| 13 | Nec scelus admittas, si consoleris amicum |
| 14 | mollibus et verbis aspera fata leves. |
| 15 | Cur, dum tuta times, facis ut reverentia talis |
| 16 | fiat in Augustos invidiosa deos? |
| 17 | Fulminis adflatos interdum vivere telis |
| 18 | vidimus et refici non prohibente Iove, |
| 19 | nec, quia Neptunus navem lacerarat Ulixis, |
| 20 | Leucothee nanti ferre negavit opem. |
| 21 | Crede mihi, miseris caelestia numina parcunt |
| 22 | nec semper laesos et sine fine premunt. |
| 23 | Principe nec nostro deus est moderatior ullus: |
| 24 | iustitia vires temperat ille suas; |
| 25 | nuper eam Caesar facto de marmore templo, |
| 26 | iam pridem posuit mentis in aede suae. |
| 27 | Iuppiter in multos temeraria fulmina torquet |
| 28 | qui poenam culpa non meruere pati. |
| 29 | Obruerit cum tot saevis deus aequoris undis, |
| 30 | ex illis mergi pars quota digna fuit? |
| 31 | Cum pereant acie fortissima quaeque, vel ipso |
| 32 | iudice delectus Martis iniquus erit. |
| 33 | At si forte velis in nos inquirere, nemo est |
| 34 | qui se quod patitur commeruisse neget. |
| 35 | Adde quod extinctos vel aqua vel Marte vel igni |
| 36 | nulla potest iterum restituisse dies. |
| 37 | Restituit multos aut poenae parte levavit |
| 38 | Caesar et in multis me precor esse velit. |
| 39 | At tu, cum tali populus sub principe simus, |
| 40 | adloquio profugi credis inesse metum? |
| 41 | Forsitan haec domino Busiride iure timeres |
| 42 | aut solito clausos urere in aere viros. |
| 43 | Desine mitem animum vano infamare timore. |
| 44 | Saeva quid in placidis saxa vereris aquis? |
| 45 | Ipse ego, quod primo scripsi sine nomine vobis, |
| 46 | vix excusari posse mihi videor. |
| 47 | Sed pavor attonito rationis ademerat usum, |
| 48 | cesserat omne novis consiliumque malis, |
| 49 | fortunamque meam metuens, non vindicis iram |
| 50 | terrebar titulo nominis ipse mei. |
| 51 | Hactenus admonitus memori concede poetae |
| 52 | ponat ut in chartis nomina cara suis. |
| 53 | Turpe erit ambobus, longo mihi proximus usu |
| 54 | si nulla libri parte legere mei. |
| 55 | Ne tamen iste metus somnos tibi rumpere possit, |
| 56 | non ultra quam vis officiosus ero |
| 57 | teque tegam qui sis, nisi cum permiseris ipse. |
| 58 | Cogetur nemo munus habere meum. |
| 59 | Tu modo, quem poteras vel aperte tutus amare, |
| 60 | si res est anceps ista, latenter ama. |