Ovidius, Epistulae ex Ponto, 2, VI. Graecino
| 1 | Carmine Graecinum, qui praesens voce solebat, |
| 2 | tristis ab Euxinis Naso salutat aquis. |
| 3 | Exulis haec vox est: praebet mihi littera linguam |
| 4 | et, si non liceat scribere, mutus ero. |
| 5 | Corripis, ut debes, stulti peccata sodalis |
| 6 | et mala me meritis ferre minora doces. |
| 7 | Vera facis, sed sera meae convicia culpae: |
| 8 | aspera confesso verba remitte reo. |
| 9 | Cum poteram recto transire Ceraunia velo, |
| 10 | ut fera vitarem saxa monendus eram. |
| 11 | Nunc mihi naufragio quid prodest discere facto |
| 12 | qua mea debuerit currere cumba via? |
| 13 | Brachia da lasso potius prendenda natanti |
| 14 | nec pigeat mento subposuisse manum. |
| 15 | Idque facis faciasque precor: sic mater et uxor, |
| 16 | sic tibi sint fratres totaque salva domus, |
| 17 | quodque soles animo semper, quod voce precari, |
| 18 | omnia Caesaribus sic tua facta probes. |
| 19 | Turpe erit in miseris veteri tibi rebus amico |
| 20 | auxilium nulla parte tulisse tuum, |
| 21 | turpe referre pedem nec passu stare tenaci, |
| 22 | turpe laborantem deseruisse ratem, |
| 23 | turpe sequi casum et Fortunae accedere amicum |
| 24 | et, nisi sit felix, esse negare suum. |
| 25 | Non ita vixerunt Strophio atque Agamemnone nati, |
| 26 | non haec Aegidae Pirithoique fides. |
| 27 | Quos prior est mirata, sequens mirabitur aetas, |
| 28 | in quorum plausus tota theatra sonant. |
| 29 | Tu quoque per durum servato tempus amico |
| 30 | dignus es in tantis nomen habere viris, |
| 31 | dignus es, et, quoniam laudem pietate mereris, |
| 32 | non erit officii gratia surda tui. |
| 33 | Crede mihi, nostrum si non mortale futurum est |
| 34 | carmen, in ore frequens posteritatis eris. |
| 35 | Fac modo permaneas lasso, Graecine, fidelis |
| 36 | duret et in longas impetus iste moras. |
| 37 | Quae tu cum praestes, remo tamen utor in aura, |
| 38 | nec nocet admisso subdere calcar equo. |