Ovidius, Amores, 3, XV
| 1 | Quaere novum vatem, tenerorum mater Amorum! |
| 2 | raditur hic elegis ultima meta meis; |
| 3 | quos ego conposui, Paeligni ruris alumnus - |
| 4 | nec me deliciae dedecuere meae - |
| 5 | siquid id est, usque a proavis vetus ordinis heres, |
| 6 | non modo militiae turbine factus eques. |
| 7 | Mantua Vergilio, gaudet Verona Catullo; |
| 8 | Paelignae dicar gloria gentis ego, |
| 9 | quam sua libertas ad honesta coegerat arma, |
| 10 | cum timuit socias anxia Roma manus. |
| 11 | atque aliquis spectans hospes Sulmonis aquosi |
| 12 | moenia, quae campi iugera pauca tenent, |
| 13 | 'Quae tantum' dicat 'potuistis ferre poetam, |
| 14 | quantulacumque estis, vos ego magna voco.' |
| 15 | Culte puer puerique parens Amathusia culti. |
| 16 | aurea de campo vellite signa meo! |
| 17 | corniger increpuit thyrso graviore Lyaeus: |
| 18 | pulsanda est magnis area maior equis. |
| 19 | inbelles elegi, genialis Musa, valete, |
| 20 | post mea mansurum fata superstes opus. |