Ovidius, Amores, 3, XIII
| 1 | Cum mihi pomiferis coniunx foret orta Faliscis, |
| 2 | moenia contigimus victa, Camille, tibi. |
| 3 | casta sacerdotes Iunoni festa parabant |
| 4 | et celebres ludos indigenamque bovem; |
| 5 | grande morae pretium ritus cognoscere, quamvis |
| 6 | difficilis clivis huc via praebet iter. |
| 7 | Stat vetus et densa praenubilus arbore lucus; |
| 8 | adspice - concedas numen inesse loco. |
| 9 | accipit ara preces votivaque tura piorum - |
| 10 | ara per antiquas facta sine arte manus. |
| 11 | hinc, ubi praesonuit sollemni tibia cantu, |
| 12 | it per velatas annua pompa vias; |
| 13 | ducuntur niveae populo plaudente iuvencae, |
| 14 | quas aluit campis herba Falisca suis, |
| 15 | et vituli nondum metuenda fronte minaces, |
| 16 | et minor ex humili victima porcus hara, |
| 17 | duxque gregis cornu per tempora dura recurvo. |
| 18 | invisa est dominae sola capella deae; |
| 19 | illius indicio silvis inventa sub altis |
| 20 | dicitur inceptam destituisse fugam. |
| 21 | nunc quoque per pueros iaculis incessitur index |
| 22 | et pretium auctori vulneris ipsa datur. |
| 23 | Qua ventura dea est, iuvenes timidaeque puellae |
| 24 | praeverrunt latas veste iacente vias. |
| 25 | virginei crines auro gemmaque premuntur, |
| 26 | et tegit auratos palla superba pedes; |
| 27 | more patrum Graio velatae vestibus albis |
| 28 | tradita supposito vertice sacra ferunt. |
| 29 | ora favent populi tum cum venit aurea pompa, |
| 30 | ipsa sacerdotes subsequiturque suas. |
| 31 | Argiva est pompae facies; Agamemnone caeso |
| 32 | et scelus et patrias fugit Halaesus opes |
| 33 | iamque pererratis profugus terraque fretoque |
| 34 | moenia felici condidit alta manu. |
| 35 | ille suos docuit Iunonia sacra Faliscos. |
| 36 | sint mihi, sint populo semper amica suo! |