Ovidius, Amores, 3, VII
| 1 | At non formosa est, at non bene culta puella, |
| 2 | at, puto, non votis saepe petita meis! |
| 3 | hanc tamen in nullos tenui male languidus usus, |
| 4 | sed iacui pigro crimen onusque toro; |
| 5 | nec potui cupiens, pariter cupiente puella, |
| 6 | inguinis effeti parte iuvante frui. |
| 7 | illa quidem nostro subiecit eburnea collo |
| 8 | bracchia Sithonia candidiora nive, |
| 9 | osculaque inseruit cupida luctantia lingua |
| 10 | lascivum femori supposuitque femur, |
| 11 | et mihi blanditias dixit dominumque vocavit, |
| 12 | et quae praeterea publica verba iuvant. |
| 13 | tacta tamen veluti gelida mea membra cicuta |
| 14 | segnia propositum destituere meum; |
| 15 | truncus iners iacui, species et inutile pondus, |
| 16 | et non exactum, corpus an umbra forem. |
| 17 | Quae mihi ventura est, siquidem ventura, senectus, |
| 18 | cum desit numeris ipsa iuventa suis? |
| 19 | a, pudet annorum: quo me iuvenemque virumque? |
| 20 | nec iuvenem nec me sensit amica virum! |
| 21 | sic flammas aditura pias aeterna sacerdos |
| 22 | surgit et a caro fratre verenda soror. |
| 23 | at nuper bis flava Chlide, ter candida Pitho, |
| 24 | ter Libas officio continuata meo est; |
| 25 | exigere a nobis angusta nocte Corinnam |
| 26 | me memini numeros sustinuisse novem. |
| 27 | Num mea Thessalico languent devota veneno |
| 28 | corpora? num misero carmen et herba nocent, |
| 29 | sagave poenicea defixit nomina cera |
| 30 | et medium tenuis in iecur egit acus? |
| 31 | carmine laesa Ceres sterilem vanescit in herbam, |
| 32 | deficiunt laesi carmine fontis aquae, |
| 33 | ilicibus glandes cantataque vitibus uva |
| 34 | decidit, et nullo poma movente fluunt. |
| 35 | quid vetat et nervos magicas torpere per artes? |
| 36 | forsitan inpatiens fit latus inde meum. |
| 37 | huc pudor accessit: facti pudor ipse nocebat; |
| 38 | ille fuit vitii causa secunda mei. |
| 39 | At qualem vidi tantum tetigique puellam! |
| 40 | sic etiam tunica tangitur illa sua. |
| 41 | illius ad tactum Pylius iuvenescere possit |
| 42 | Tithonosque annis fortior esse suis. |
| 43 | haec mihi contigerat; sed vir non contigit illi. |
| 44 | quas nunc concipiam per nova vota preces? |
| 45 | credo etiam magnos, quo sum tam turpiter usus, |
| 46 | muneris oblati paenituisse deos. |
| 47 | optabam certe recipi - sum nempe receptus; |
| 48 | oscula ferre - tuli; proximus esse - fui. |
| 49 | quo mihi fortunae tantum? quo regna sine usu? |
| 50 | quid, nisi possedi dives avarus opes? |
| 51 | sic aret mediis taciti vulgator in undis |
| 52 | pomaque, quae nullo tempore tangat, habet. |
| 53 | a tenera quisquam sic surgit mane puella, |
| 54 | protinus ut sanctos possit adire deos? |
| 55 | Sed, puto, non blanda: non optima perdidit in me |
| 56 | oscula; non omni sollicitavit ope! |
| 57 | illa graves potuit quercus adamantaque durum |
| 58 | surdaque blanditiis saxa movere suis. |
| 59 | digna movere fuit certe vivosque virosque; |
| 60 | sed neque tum vixi nec vir, ut ante, fui. |
| 61 | quid iuvet, ad surdas si cantet Phemius aures? |
| 62 | quid miserum Thamyran picta tabella iuvat? |
| 63 | At quae non tacita formavi gaudia mente! |
| 64 | quos ego non finxi disposuique modos! |
| 65 | nostra tamen iacuere velut praemortua membra |
| 66 | turpiter hesterna languidiora rosa - |
| 67 | quae nunc, ecce, vigent intempestiva valentque, |
| 68 | nunc opus exposcunt militiamque suam. |
| 69 | quin istic pudibunda iaces, pars pessima nostri? |
| 70 | sic sum pollicitis captus et ante tuis. |
| 71 | tu dominum fallis; per te deprensus inermis |
| 72 | tristia cum magno damna pudore tuli. |
| 73 | Hanc etiam non est mea dedignata puella |
| 74 | molliter admota sollicitare manu; |
| 75 | sed postquam nullas consurgere posse per artes |
| 76 | inmemoremque sui procubuisse videt, |
| 77 | 'quid me ludis?' ait, 'quis te, male sane, iubebat |
| 78 | invitum nostro ponere membra toro? |
| 79 | aut te traiectis Aeaea venefica lanis |
| 80 | devovet, aut alio lassus amore venis.' |
| 81 | nec mora, desiluit tunica velata soluta - |
| 82 | et decuit nudos proripuisse pedes! - |
| 83 | neve suae possent intactam scire ministrae, |
| 84 | dedecus hoc sumpta dissimulavit aqua. |