Ovidius, Amores, 3, IV
| 1 | Dure vir, inposito tenerae custode puellae |
| 2 | nil agis; ingenio est quaeque tuenda suo. |
| 3 | siqua metu dempto casta est, ea denique casta est; |
| 4 | quae, quia non liceat, non facit, illa facit! |
| 5 | ut iam servaris bene corpus, adultera mens est; |
| 6 | nec custodiri, ne velit, ulla potest. |
| 7 | nec corpus servare potes, licet omnia claudas; |
| 8 | omnibus exclusis intus adulter erit. |
| 9 | cui peccare licet, peccat minus; ipsa potestas |
| 10 | semina nequitiae languidiora facit. |
| 11 | desine, crede mihi, vitia inritare vetando; |
| 12 | obsequio vinces aptius illa tuo. |
| 13 | Vidi ego nuper equum contra sua vincla tenacem |
| 14 | ore reluctanti fulminis ire modo; |
| 15 | constitit ut primum concessas sensit habenas |
| 16 | frenaque in effusa laxa iacere iuba! |
| 17 | nitimur in vetitum semper cupimusque negata; |
| 18 | sic interdictis imminet aeger aquis. |
| 19 | centum fronte oculos, centum cervice gerebat |
| 20 | Argus - et hos unus saepe fefellit Amor; |
| 21 | in thalamum Danae ferro saxoque perennem |
| 22 | quae fuerat virgo tradita, mater erat; |
| 23 | Penelope mansit, quamvis custode carebat, |
| 24 | inter tot iuvenes intemerata procos. |
| 25 | Quidquid servatur cupimus magis, ipsaque furem |
| 26 | cura vocat; pauci, quod sinit alter, amant. |
| 27 | nec facie placet illa sua, sed amore mariti; |
| 28 | nescio quid, quod te ceperit, esse putant. |
| 29 | non proba fit, quam vir servat, sed adultera cara; |
| 30 | ipse timor pretium corpore maius habet. |
| 31 | indignere licet, iuvat inconcessa voluptas; |
| 32 | sola placet, 'timeo!' dicere siqua potest. |
| 33 | nec tamen ingenuam ius est servare puellam - |
| 34 | hic metus externae corpora gentis agat! |
| 35 | scilicet ut possit custos 'ego' dicere 'feci,' |
| 36 | in laudem servi casta sit illa tui? |
| 37 | Rusticus est nimium, quem laedit adultera coniunx, |
| 38 | et notos mores non satis urbis habet |
| 39 | in qua Martigenae non sunt sine crimine nati |
| 40 | Romulus Iliades Iliadesque Remus. |
| 41 | quo tibi formosam, si non nisi casta placebat? |
| 42 | non possunt ullis ista coire modis. |
| 43 | Si sapis, indulge dominae vultusque severos |
| 44 | exue, nec rigidi iura tuere viri, |
| 45 | et cole quos dederit - multos dabit - uxor amicos. |
| 46 | gratia sic minimo magna labore venit; |
| 47 | sic poteris iuvenum convivia semper inire |
| 48 | et, quae non dederis, multa videre domi. |