Ovidius, Amores, 3, I
| 1 | Stat vetus et multos incaedua silva per annos; |
| 2 | credibile est illi numen inesse loco. |
| 3 | fons sacer in medio speluncaque pumice pendens, |
| 4 | et latere ex omni dulce queruntur aves. |
| 5 | Hic ego dum spatior tectus nemoralibus umbris - |
| 6 | quod mea, quaerebam, Musa moveret opus - |
| 7 | venit odoratos Elegia nexa capillos, |
| 8 | et, puto, pes illi longior alter erat. |
| 9 | forma decens, vestis tenuissima, vultus amantis, |
| 10 | et pedibus vitium causa decoris erat. |
| 11 | venit et ingenti violenta Tragoedia passu: |
| 12 | fronte comae torva, palla iacebat humi; |
| 13 | laeva manus sceptrum late regale movebat, |
| 14 | Lydius alta pedum vincla cothurnus erat. |
| 15 | Et prior 'ecquis erit,' dixit, 'tibi finis amandi, |
| 16 | O argumenti lente poeta tui? |
| 17 | nequitiam vinosa tuam convivia narrant, |
| 18 | narrant in multas conpita secta vias. |
| 19 | saepe aliquis digito vatem designat euntem, |
| 20 | atque ait "hic, hic est, quem ferus urit Amor!" |
| 21 | fabula, nec sentis, tota iactaris in urbe, |
| 22 | dum tua praeterito facta pudore refers. |
| 23 | tempus erat, thyrso pulsum graviore moveri; |
| 24 | cessatum satis est - incipe maius opus! |
| 25 | materia premis ingenium. cane facta virorum. |
| 26 | "haec animo," dices, "area facta meo est!" |
| 27 | quod tenerae cantent, lusit tua Musa, puellae, |
| 28 | primaque per numeros acta iuventa suos. |
| 29 | nunc habeam per te Romana Tragoedia nomen! |
| 30 | inplebit leges spiritus iste meas.' |
| 31 | Hactenus, et movit pictis innixa cothurnis |
| 32 | densum caesarie terque quaterque caput. |
| 33 | altera, si memini, limis subrisit ocellis - |
| 34 | fallor, an in dextra myrtea virga fuit? |
| 35 | 'Quid gravibus verbis, animosa Tragoedia,' dixit, |
| 36 | 'me premis? an numquam non gravis esse potes? |
| 37 | inparibus tamen es numeris dignata moveri; |
| 38 | in me pugnasti versibus usa meis. |
| 39 | non ego contulerim sublimia carmina nostris; |
| 40 | obruit exiguas regia vestra fores. |
| 41 | sum levis, et mecum levis est, mea cura, Cupido; |
| 42 | non sum materia fortior ipsa mea. |
| 43 | rustica sit sine me lascivi mater Amoris; |
| 44 | huic ego proveni lena comesque deae. |
| 45 | quam tu non poteris duro reserare cothurno, |
| 46 | haec est blanditiis ianua laxa meis; |
| 47 | et tamen emerui plus quam tu posse, ferendo |
| 48 | multa supercilio non patienda tuo. |
| 49 | per me decepto didicit custode Corinna |
| 50 | liminis adstricti sollicitare fidem, |
| 51 | delabique toro tunica velata soluta |
| 52 | atque inpercussos nocte movere pedes. |
| 53 | a quotiens foribus duris infixa pependi, |
| 54 | non verita a populo praetereunte legi! |
| 55 | quin ego me memini, dum custos saevus abiret, |
| 56 | ancillae miseram delituisse sinu. |
| 57 | quid, cum me munus natali mittis, at illa |
| 58 | rumpit et adposita barbara mersat aqua? |
| 59 | prima tuae movi felicia semina mentis; |
| 60 | munus habes, quod te iam petit ista, meum.' |
| 61 | Desierat. coepi: 'per vos utramque rogamus, |
| 62 | in vacuas aures verba timentis eant. |
| 63 | altera me sceptro decoras altoque cothurno; |
| 64 | iam nunc contacto magnus in ore sonus. |
| 65 | altera das nostro victurum nomen amori - |
| 66 | ergo ades et longis versibus adde brevis! |
| 67 | exiguum vati concede, Tragoedia, tempus! |
| 68 | tu labor aeternus; quod petit illa, breve est.' |
| 69 | Mota dedit veniam - teneri properentur Amores, |
| 70 | dum vacat; a tergo grandius urguet opus! |