Ovidius, Amores, 2, XII
| 1 | Ite triumphales circum mea tempora laurus! |
| 2 | vicimus: in nostro est, ecce, Corinna sinu, |
| 3 | quam vir, quam custos, quam ianua firma, tot hostes, |
| 4 | servabant, nequa posset ab arte capi! |
| 5 | haec est praecipuo victoria digna triumpho, |
| 6 | in qua, quaecumque est, sanguine praeda caret. |
| 7 | non humiles muri, non parvis oppida fossis |
| 8 | cincta, sed est ductu capta puella meo! |
| 9 | Pergama cum caderent bello superata bilustri, |
| 10 | ex tot in Atridis pars quota laudis erat? |
| 11 | at mea seposita est et ab omni milite dissors |
| 12 | gloria, nec titulum muneris alter habet. |
| 13 | me duce ad hanc voti finem, me milite veni; |
| 14 | ipse eques, ipse pedes, signifer ipse fui. |
| 15 | nec casum fortuna meis inmiscuit actis - |
| 16 | huc ades, o cura parte Triumphe mea! |
| 17 | Nec belli est nova causa mei. nisi rapta fuisset |
| 18 | Tyndaris, Europae pax Asiaeque foret. |
| 19 | femina silvestris Lapithas populumque biformem |
| 20 | turpiter adposito vertit in arma mero; |
| 21 | femina Troianos iterum nova bella movere |
| 22 | inpulit in regno, iuste Latine, tuo; |
| 23 | femina Romanis etiamnunc urbe recenti |
| 24 | inmisit soceros armaque saeva dedit. |
| 25 | Vidi ego pro nivea pugnantes coniuge tauros; |
| 26 | spectatrix animos ipsa iuvenca dabat. |
| 27 | me quoque, qui multos, sed me sine caede, Cupido |
| 28 | iussit militiae signa movere suae. |