Ovidius, Amores, 2, X
| 1 | Tu mihi, tu certe, memini, Graecine, negabas |
| 2 | uno posse aliquem tempore amare duas. |
| 3 | per te ego decipior, per te deprensus inermis - |
| 4 | ecce, duas uno tempore turpis amo! |
| 5 | utraque formosa est, operosae cultibus ambae; |
| 6 | artibus in dubio est haec sit an illa prior. |
| 7 | pulchrior hac illa est, haec est quoque pulchrior illa; |
| 8 | et magis haec nobis, et magis illa placet! |
| 9 | erro, velut ventis discordibus acta phaselos, |
| 10 | dividuumque tenent alter et alter amor. |
| 11 | quid geminas, Erycina, meos sine fine dolores? |
| 12 | non erat in curas una puella satis? |
| 13 | quid folia arboribus, quid pleno sidera caelo, |
| 14 | in freta collectas alta quid addis aquas? |
| 15 | Sed tamen hoc melius, quam si sine amore iacerem - |
| 16 | hostibus eveniat vita severa meis! |
| 17 | hostibus eveniat viduo dormire cubili |
| 18 | et medio laxe ponere membra toro! |
| 19 | at mihi saevus amor somnos abrumpat inertes, |
| 20 | simque mei lecti non ego solus onus! |
| 21 | me mea disperdat nullo prohibente puella - |
| 22 | si satis una potest, si minus una, duae! |
| 23 | sufficiam - graciles, non sunt sine viribus artus; |
| 24 | pondere, non nervis corpora nostra carent; |
| 25 | et lateri dabit in vires alimenta voluptas. |
| 26 | decepta est opera nulla puella mea; |
| 27 | saepe ego lascive consumpsi tempora noctis, |
| 28 | utilis et forti corpore mane fui. |
| 29 | felix, quem Veneris certamina mutua perdunt! |
| 30 | di faciant, leti causa sit ista mei! |
| 31 | Induat adversis contraria pectora telis |
| 32 | miles et aeternum sanguine nomen emat. |
| 33 | quaerat avarus opes et, quae lassarit arando, |
| 34 | aequora periuro naufragus ore bibat. |
| 35 | at mihi contingat Veneris languescere motu, |
| 36 | cum moriar, medium solvar et inter opus; |
| 37 | atque aliquis nostro lacrimans in funere dicat: |
| 38 | 'conveniens vitae mors fuit ista tuae!' |