Ovidius, Amores, 1, XIII
| 1 | Iam super oceanum venit a seniore marito |
| 2 | flava pruinoso quae vehit axe diem. |
| 3 | 'Quo properas, Aurora? mane! - sic Memnonis umbris |
| 4 | annua sollemni caede parentet avis! |
| 5 | nunc iuvat in teneris dominae iacuisse lacertis; |
| 6 | si quando, lateri nunc bene iuncta meo est. |
| 7 | nunc etiam somni pingues et frigidus aer, |
| 8 | et liquidum tenui gutture cantat avis. |
| 9 | quo properas, ingrata viris, ingrata puellis? |
| 10 | roscida purpurea supprime lora manu! |
| 11 | Ante tuos ortus melius sua sidera servat |
| 12 | navita nec media nescius errat aqua; |
| 13 | te surgit quamvis lassus veniente viator, |
| 14 | et miles saevas aptat ad arma manus. |
| 15 | prima bidente vides oneratos arva colentes; |
| 16 | prima vocas tardos sub iuga panda boves. |
| 17 | tu pueros somno fraudas tradisque magistris, |
| 18 | ut subeant tenerae verbera saeva manus; |
| 19 | atque eadem sponsum incautos ante atria mittis, |
| 20 | unius ut verbi grandia damna ferant. |
| 21 | nec tu consulto, nec tu iucunda diserto; |
| 22 | cogitur ad lites surgere uterque novas. |
| 23 | tu, cum feminei possint cessare labores, |
| 24 | lanificam revocas ad sua pensa manum. |
| 25 | Omnia perpeterer - sed surgere mane puellas, |
| 26 | quis nisi cui non est ulla puella ferat? |
| 27 | optavi quotiens, ne nox tibi cedere vellet, |
| 28 | ne fugerent vultus sidera mota tuos! |
| 29 | optavi quotiens, aut ventus frangeret axem, |
| 30 | aut caderet spissa nube retentus equus! |
| 31 | [quid, si Cephalio numquam flagraret amore? |
| 32 | an putat ignotam nequitiam esse suam? |
| 33 | invida, quo properas? quod erat tibi filius ater, |
| 34 | materni fuerat pectoris ille color. |
| 35 | Tithono vellem de te narrare liceret; |
| 36 | fabula non caelo turpior ulla foret. |
| 37 | illum dum refugis, longo quia grandior aevo, |
| 38 | surgis ad invisas a sene mane rotas. |
| 39 | at si, quem mavis, Cephalum conplexa teneres, |
| 40 | clamares: "lente currite, noctis equi!" |
| 41 | Cur ego plectar amans, si vir tibi marcet ab annis? |
| 42 | num me nupsisti conciliante seni? |
| 43 | adspice, quot somnos iuveni donarit amato |
| 44 | Luna! - neque illius forma secunda tuae. |
| 45 | ipse deum genitor, ne te tam saepe videret, |
| 46 | commisit noctes in sua vota duas.' |
| 47 | Iurgia finieram. scires audisse: rubebat - |
| 48 | nec tamen adsueto tardius orta dies! |