Ovidius, Amores, 1, XII
| 1 | Flete meos casus - tristes rediere tabellae |
| 2 | infelix hodie littera posse negat. |
| 3 | omina sunt aliquid; modo cum discedere vellet, |
| 4 | ad limen digitos restitit icta Nape. |
| 5 | missa foras iterum limen transire memento |
| 6 | cautius atque alte sobria ferre pedem! |
| 7 | Ite hinc, difficiles, funebria ligna, tabellae, |
| 8 | tuque, negaturis cera referta notis! - |
| 9 | quam, puto, de longae collectam flore cicutae |
| 10 | melle sub infami Corsica misit apis. |
| 11 | at tamquam minio penitus medicata rubebas - |
| 12 | ille color vere sanguinolentus erat. |
| 13 | proiectae triviis iaceatis, inutile lignum, |
| 14 | vosque rotae frangat praetereuntis onus! |
| 15 | illum etiam, qui vos ex arbore vertit in usum, |
| 16 | convincam puras non habuisse manus. |
| 17 | praebuit illa arbor misero suspendia collo, |
| 18 | carnifici diras praebuit illa cruces; |
| 19 | illa dedit turpes raucis bubonibus umbras, |
| 20 | vulturis in ramis et strigis ova tulit. |
| 21 | his ego commisi nostros insanus amores |
| 22 | molliaque ad dominam verba ferenda dedi? |
| 23 | aptius hae capiant vadimonia garrula cerae, |
| 24 | quas aliquis duro cognitor ore legat; |
| 25 | inter ephemeridas melius tabulasque iacerent, |
| 26 | in quibus absumptas fleret avarus opes. |
| 27 | Ergo ego vos rebus duplices pro nomine sensi. |
| 28 | auspicii numerus non erat ipse boni. |
| 29 | quid precer iratus, nisi vos cariosa senectus |
| 30 | rodat, et inmundo cera sit alba situ? |