Ovidius, Amores, 1, X
| 1 | Qualis ab Eurota Phrygiis avecta carinis |
| 2 | coniugibus belli causa duobus erat, |
| 3 | qualis erat Lede, quam plumis abditus albis |
| 4 | callidus in falsa lusit adulter ave, |
| 5 | qualis Amymone siccis erravit in agris, |
| 6 | cum premeret summi verticis urna comas - |
| 7 | talis eras; aquilamque in te taurumque timebam, |
| 8 | et quidquid magno de Iove fecit amor. |
| 9 | Nunc timor omnis abest, animique resanuit error, |
| 10 | nec facies oculos iam capit ista meos. |
| 11 | cur sim mutatus, quaeris? quia munera poscis. |
| 12 | haec te non patitur causa placere mihi. |
| 13 | donec eras simplex, animum cum corpore amavi; |
| 14 | nunc mentis vitio laesa figura tua est. |
| 15 | et puer est et nudus Amor; sine sordibus annos |
| 16 | et nullas vestes, ut sit apertus, habet. |
| 17 | quid puerum Veneris pretio prostare iubetis? |
| 18 | quo pretium condat, non habet ille sinum! |
| 19 | nec Venus apta feris Veneris nec filius armis - |
| 20 | non decet inbelles aera merere deos. |
| 21 | Stat meretrix certo cuivis mercabilis aere, |
| 22 | et miseras iusso corpore quaerit opes; |
| 23 | devovet imperium tamen haec lenonis avari |
| 24 | et, quod vos facitis sponte, coacta facit. |
| 25 | Sumite in exemplum pecudes ratione carentes; |
| 26 | turpe erit, ingenium mitius esse feris. |
| 27 | non equa munus equum, non taurum vacca poposcit; |
| 28 | non aries placitam munere captat ovem. |
| 29 | sola viro mulier spoliis exultat ademptis, |
| 30 | sola locat noctes, sola licenda venit, |
| 31 | et vendit quod utrumque iuvat quod uterque petebat, |
| 32 | et pretium, quanti gaudeat ipsa, facit. |
| 33 | quae Venus ex aequo ventura est grata duobus, |
| 34 | altera cur illam vendit et alter emit? |
| 35 | cur mihi sit damno, tibi sit lucrosa voluptas, |
| 36 | quam socio motu femina virque ferunt? |
| 37 | Non bene conducti vendunt periuria testes, |
| 38 | non bene selecti iudicis arca patet. |
| 39 | turpe reos empta miseros defendere lingua; |
| 40 | quod faciat magni, turpe tribunal, opes; |
| 41 | turpe tori reditu census augere paternos, |
| 42 | et faciem lucro prostituisse suam. |
| 43 | gratia pro rebus merito debetur inemptis; |
| 44 | pro male conducto gratia nulla toro. |
| 45 | omnia conductor solvit; mercede soluta |
| 46 | non manet officio debitor ille tuo. |
| 47 | parcite, formosae, pretium pro nocte pacisci; |
| 48 | non habet eventus sordida praeda bonos. |
| 49 | non fuit armillas tanti pepigisse Sabinas, |
| 50 | ut premerent sacrae virginis arma caput; |
| 51 | e quibus exierat, traiecit viscera ferro |
| 52 | filius, et poenae causa monile fuit. |
| 53 | Nec tamen indignum est a divite praemia posci; |
| 54 | munera poscenti quod dare possit, habet. |
| 55 | carpite de plenis pendentes vitibus uvas; |
| 56 | praebeat Alcinoi poma benignus ager! |
| 57 | officium pauper numeret studiumque fidemque; |
| 58 | quod quis habet, dominae conferat omne suae. |
| 59 | est quoque carminibus meritas celebrare puellas |
| 60 | dos mea; quam volui, nota fit arte mea. |
| 61 | scindentur vestes, gemmae frangentur et aurum; |
| 62 | carmina quam tribuent, fama perennis erit. |
| 63 | nec dare, sed pretium posci dedignor et odi; |
| 64 | quod nego poscenti, desine velle, dabo! |