Ovidius, Amores, 1, IX
| 1 | Militat omnis amans, et habet sua castra Cupido; |
| 2 | Attice, crede mihi, militat omnis amans. |
| 3 | quae bello est habilis, Veneri quoque convenit aetas. |
| 4 | turpe senex miles, turpe senilis amor. |
| 5 | quos petiere duces animos in milite forti, |
| 6 | hos petit in socio bella puella viro. |
| 7 | pervigilant ambo; terra requiescit uterque - |
| 8 | ille fores dominae servat, at ille ducis. |
| 9 | militis officium longa est via; mitte puellam, |
| 10 | strenuus exempto fine sequetur amans. |
| 11 | ibit in adversos montes duplicataque nimbo |
| 12 | flumina, congestas exteret ille nives, |
| 13 | nec freta pressurus tumidos causabitur Euros |
| 14 | aptaque verrendis sidera quaeret aquis. |
| 15 | quis nisi vel miles vel amans et frigora noctis |
| 16 | et denso mixtas perferet imbre nives? |
| 17 | mittitur infestos alter speculator in hostes; |
| 18 | in rivale oculos alter, ut hoste, tenet. |
| 19 | ille graves urbes, hic durae limen amicae |
| 20 | obsidet; hic portas frangit, at ille fores. |
| 21 | Saepe soporatos invadere profuit hostes |
| 22 | caedere et armata vulgus inerme manu. |
| 23 | sic fera Threicii ceciderunt agmina Rhesi, |
| 24 | et dominum capti deseruistis equi. |
| 25 | nempe maritorum somnis utuntur amantes, |
| 26 | et sua sopitis hostibus arma movent. |
| 27 | custodum transire manus vigilumque catervas |
| 28 | militis et miseri semper amantis opus. |
| 29 | Mars dubius nec certa Venus; victique resurgunt, |
| 30 | quosque neges umquam posse iacere, cadunt. |
| 31 | Ergo desidiam quicumque vocabat amorem, |
| 32 | desinat. ingenii est experientis amor. |
| 33 | ardet in abducta Briseide magnus Achilles - |
| 34 | dum licet, Argeas frangite, Troes, opes! |
| 35 | Hector ab Andromaches conplexibus ibat ad arma, |
| 36 | et, galeam capiti quae daret, uxor erat. |
| 37 | summa ducum, Atrides, visa Priameide fertur |
| 38 | Maenadis effusis obstipuisse comis. |
| 39 | Mars quoque deprensus fabrilia vincula sensit; |
| 40 | notior in caelo fabula nulla fuit. |
| 41 | ipse ego segnis eram discinctaque in otia natus; |
| 42 | mollierant animos lectus et umbra meos. |
| 43 | inpulit ignavum formosae cura puellae |
| 44 | iussit et in castris aera merere suis. |
| 45 | inde vides agilem nocturnaque bella gerentem. |
| 46 | qui nolet fieri desidiosus, amet! |