Ovidius, Amores, 1, II
| 1 | Esse quid hoc dicam, quod tam mihi dura videntur |
| 2 | strata, neque in lecto pallia nostra sedent, |
| 3 | et vacuus somno noctem, quam longa, peregi, |
| 4 | lassaque versati corporis ossa dolent? |
| 5 | nam, puto, sentirem, siquo temptarer amore. |
| 6 | an subit et tecta callidus arte nocet? |
| 7 | sic erit; haeserunt tenues in corde sagittae, |
| 8 | et possessa ferus pectora versat Amor. |
| 9 | Cedimus, an subitum luctando accendimus ignem? |
| 10 | cedamus! leve fit, quod bene fertur, onus. |
| 11 | vidi ego iactatas mota face crescere flammas |
| 12 | et rursus nullo concutiente mori. |
| 13 | verbera plura ferunt, quam quos iuvat usus aratri, |
| 14 | detractant prensi dum iuga prima boves. |
| 15 | asper equus duris contunditur ora lupatis, |
| 16 | frena minus sentit, quisquis ad arma facit. |
| 17 | acrius invitos multoque ferocius urget |
| 18 | quam qui servitium ferre fatentur Amor. |
| 19 | En ego confiteor! tua sum nova praeda, Cupido; |
| 20 | porrigimus victas ad tua iura manus. |
| 21 | nil opus est bello - veniam pacemque rogamus; |
| 22 | nec tibi laus armis victus inermis ero. |
| 23 | necte comam myrto, maternas iunge columbas; |
| 24 | qui deceat, currum vitricus ipse dabit, |
| 25 | inque dato curru, populo clamante triumphum, |
| 26 | stabis et adiunctas arte movebis aves. |
| 27 | ducentur capti iuvenes captaeque puellae; |
| 28 | haec tibi magnificus pompa triumphus erit. |
| 29 | ipse ego, praeda recens, factum modo vulnus habebo |
| 30 | et nova captiva vincula mente feram. |
| 31 | Mens Bona ducetur manibus post terga retortis, |
| 32 | et Pudor, et castris quidquid Amoris obest. |
| 33 | omnia te metuent; ad te sua bracchia tendens |
| 34 | vulgus 'io' magna voce 'triumphe!' canet. |
| 35 | blanditiae comites tibi erunt Errorque Furorque, |
| 36 | adsidue partes turba secuta tuas. |
| 37 | his tu militibus superas hominesque deosque; |
| 38 | haec tibi si demas commoda, nudus eris. |
| 39 | Laeta triumphanti de summo mater Olympo |
| 40 | plaudet et adpositas sparget in ora rosas. |
| 41 | tu pinnas gemma, gemma variante capillos |
| 42 | ibis in auratis aureus ipse rotis. |
| 43 | tunc quoque non paucos, si te bene novimus, ures; |
| 44 | tunc quoque praeteriens vulnera multa dabis. |
| 45 | non possunt, licet ipse velis, cessare sagittae; |
| 46 | fervida vicino flamma vapore nocet. |
| 47 | talis erat domita Bacchus Gangetide terra; |
| 48 | tu gravis alitibus, tigribus ille fuit. |
| 49 | Ergo cum possim sacri pars esse triumphi, |
| 50 | parce tuas in me perdere, victor, opes! |
| 51 | adspice cognati felicia Caesaris arma - |
| 52 | qua vicit, victos protegit ille manu. |