Notkerus Balbulus, Sequentiae, CAP X. Feria II.
| 1 | Pangamus Creatoris |
| 2 | Atque Redemptoris gloriam, |
| 3 | Qui bene creatos, sed seductos astutia |
| 4 | Callidi serpentis sua refecit gratia, |
| 5 | Praedicens futurum ut germen |
| 6 | Sancta proferret femina, |
| 7 | Quod hostis antiqui nociva |
| 8 | Exsuperaret capita, |
| 9 | Quod, primitus perdita, serius |
| 10 | Nostra cernunt saecula, |
| 11 | Cum splendida flosculo virgula |
| 12 | Novo pollet Maria |
| 13 | Qui editus mire edidit miracula. |
| 14 | Nec iuvenis tantum, sed statim inter |
| 15 | Suae nativitatis primordia |
| 16 | Per sideris lumen, vel Simeonis verba |
| 17 | Iudaica ad se vel corda, vel munera |
| 18 | Attrahens nutu gentilia. |
| 19 | Quem Pater in voce atque Spiritu |
| 20 | Sanctus specie glorificat |
| 21 | Visentes doctorem, vel archiatrum |
| 22 | Docent auctoritate sua. |
| 23 | Qui, postquam salutis dona dedit |
| 24 | Multa doctrinaeque perplura verba |
| 25 | Ore suo promulgavit saluberrima, |
| 26 | Ad probra, sputa, colaphos, et flagella, |
| 27 | Vestem quoque ludo quaesitam et spineum |
| 28 | Venit sertum, ad crucis brachia. |
| 29 | Qui hodie triumphali a mortuis |
| 30 | Resurgens sprevit victoria, |
| 31 | Ducens secum primitiva |
| 32 | Ad coelos membra et nuper |
| 33 | Dispersa revocans ovilia, |
| 34 | Qui et nobis in fine speranda, |
| 35 | Licet ultima membra simus, |
| 36 | Spondet dona. |