Notkerus Balbulus, Gesta Caroli Magni, LIBER II., 21.
| 1 | Elemosinis vero ita intentus erat misericordissimus Hludowicus, ut eas non solum in conspectu suo sed et per se ipsum fieri maluisset. |
| 2 | Insuper et ubi ipse absens fuisset, ita pauperum causas moderari decrevit, ut uni ex eis, qui ex omni parte debilis sed animosior ceteris videbatur, ipsorum commissa, furtorum redditiones, iniuriarum vel lesionum taliones, in maioribus etiam commissis membrorum abscisiones aut truncationes capitum nec non et suspensiones corporum per eum fieri praeciperet. |
| 3 | Qui constitutis ducibus, tribunis et centurionibus eorumque vicariis rem sibi delegatam haut segniter implevit. |
| 4 | Ipse autem clementissimus augustus, in cunctis illis dominum Christum veneratus, eis alimenta et quibus tegerentur impendere nunquam destitit, et praecipue in illa die, qua Christus mortali tunica exutus incorruptibilem resumere parabat. |
| 5 | In qua etiam cunctis in palatio ministrantibus et in curte regia servientibus iuxta singulorum personas donativa largitus est, ita ut nobilioribus quibuscumque aut balteos aut fascilones preciosissimaque vestimenta a latissimo imperio perlata distribui iuberet; inferioribus vero saga Fresonica omnimodi coloris darentur. |
| 6 | Porro custodibus equorum pistoribusque et cocis indumenta linea cum laneis semispatiisque, prout opus habebant, proicerentur. |
| 7 | Cumque iam nullo indigente secundum actus et dicta apostolicas esset in omnibus gratia magna, quando et pauperes pannosi, iocundissime dealbati 'Kyrieleyson Hludowico beato!' per latissimam curtem vel curticulas Aquarumgrani, quas Latini usitatius porticuum nomine vocant, usque ad celum voces efferrent, et qui poterant de militibus pedes imperatoris amplectentibus, aliis vero eminus adorantibus, iam cesare ad ecclesiam procedente, quidam de scurris ioculariter inquit: 'O te beate Hludowice, qui tot homines una die vestire potuisti! Per Christum, nullus in Europa hodie plures vestivit quam tu praeter Atonem' Cumque imperator ab eo quereret, quomodo ille plures vestire potuisset, mimus, quasi gaudens se imperatorem in admirationem vertisse, cum chachinno intulit: 'Hodie' inquiens 'ille nova indumenta largitus est plurima'. |
| 8 | Quod dulcissimi gestus imperator blando vultu pro ludo et ineptiis percipiens, humili devotione ecclesiam intravit, in qua ita timorate se gessit, quasi ipsum dominum Iesum Christum prae oculis corporalibus habere videretur. |