Notkerus Balbulus, Gesta Caroli Magni, LIBER II., 5.
| 1 | Inter huiusmodi tamen occupationes nullo modo magnanimus praetermisit imperator, quin ad longinquissimarum partium reges alios atque alios dirigeret litterarum vel munerum portitores, a quibus illi omnium provintiarum sunt honores directi. |
| 2 | Cum igitur de sede Saxonici belli legatos ad regem Constantinopoleos destinaret, interrogavit ille, utrum pacatum esset regnum filii sui Karoli vel si a finitimis gentibus incursaretur. |
| 3 | Cumque missorum primus alias omnia pacata referret, nisi quod gens quedam, qui Saxones vocitantur, creberrimis latrociniis Francorum fines inquietarent, dixit homo torpens otio nec utilis belli negotio: 'Heu, quare laborat filius meus contra hostes paucissimos nullius nominis nulliusque virtutis? Habeas tu gentem illam cum omnibus ad eam pertinentibus'. |
| 4 | Quod cum reversus bellicosissimo Karolo nuntiaret, arridens ille dixit ei: 'Multo melius tibi rex ille consuluisset, si unum lineum femorale ad tantum iter tibi tribuisset'. |